ماده سیاه، چسبندگی به دندان ندارد و باید بسیار تراش داده شود تا حفره ای به شکل گیردار ایجاد شود اما ماده سفید یا کامپوزیت نیاز به تراش بیش از حد …
،بسیاری از بیماران هنگام مراجعه به دندانپزشک برای ترمیم پوسیدگی یا آسیبهای دندانی، با دو گزینه اصلی روبهرو میشوند: مواد تیره معروف به آمالگام و مواد سفید یا همرنگ دندان که کامپوزیت نامیده میشود. این انتخاب تنها به ظاهر مربوط نیست و عوامل علمی، مکانیکی، اقتصادی و بهداشتی در آن نقش دارند. خبرگزاری موج در این گزارش، با بررسی ویژگیهای هر دو ماده و یافتههای علمی رایج در منابع دندانپزشکی، به این پرسش پاسخ میدهد که در چه شرایطی کدام ماده ارجحیت دارد.
پوسیدگی دندان یکی از شایعترین مشکلات دهان و دندان در ایران و جهان است. وقتی بافت سخت دندان آسیب میبیند، دندانپزشک پس از برداشتن بخش پوسیده، حفره ایجادشده را با مادهای پر میکند تا از نفوذ باکتریها جلوگیری شود، استحکام دندان حفظ گردد و عملکرد جویدن بازگردد. دو ماده پرکاربرد در این زمینه، آمالگام و کامپوزیت هستند که هر کدام تاریخچه، ترکیب شیمیایی و کاربرد خاص خود را دارند.
آمالگام دندان ترکیبی از جیوه با فلزاتی مانند نقره، قلع، مس و گاهی روی است که بیش از ۱۵۰ سال در دندانپزشکی کاربرد دارد. پس از مخلوط شدن، به سرعت سخت میشود و ساختار فلزی مقاومی ایجاد میکند. رنگ نهایی آن نقرهای تا تیره است و به همین دلیل به «پر کردن سیاه» یا «مواد سیاه» معروف شده است.