علنی شدن اختلاف میان علی نظری جویباری و علی تاجرنیا در رأس مدیریت باشگاه استقلال، میتواند دوباره آسیبی جدی به پیکره این تیم وارد کند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، استقلال با مجتبی جباری قهرمان جام حذفی شد و فصل پر نوسان خود را با یک جام به پایان رساند. فصلی که با ۸ بار انتخاب نفرات مختلف به عنوان سرمربی یا سرمربی موقت و سنجاق شدن نامهای مختلف به نیمکت استقلال، آبیها را صاحب یک رکورد جدید در تغییر سرمربی کرد و در نهایت هم جام با هدایت شماره ۸ سابق به دست آمد.
۸ تغییر و بالاخره یک جام
جواد نکونام، سهراب بختیاریزاده [دو مرتبه به عنوان سرمربی موقت]، پیتسو موسیمانه، محمد نوازی [به عنوان سرمربی موقت]، فیروز کریمی [انتخاب و در فاصلهای کوتاه وتو شد]، میودراگ بوژوویچ و مجتبی جباری این ۸ بار تغییر یا انتخاب مدیران باشگاه استقلال برای نیمکت آبیپوشان بودند. انتخابهایی که جز نکونام در ابتدای فصل و سپس موسیمانه، همگی انتخابهایی موقت یا کوتاه مدت بودند تا مدیران باشگاه در پایان فصل نام سرمربی جدید را بشنوند. مدیران استقلال حتی با والتر ماتزاری به توافقهایی رسیدند که او از فصل جدید روی نیمکت این تیم تکیه بزند، اما گویا برخی درخواستهای غیرمنطقی مانع امضای قژه استقلال نوین را به او بسپارند یا نه.
آیندهای با چشمانداز مبهم
استقلال قهرمان جام حذفی شده، اما مسیر آیندهاش غبارآلودتر از همیشه است. اگرچه مدیرعامل و رئیس هیأت مدیره در ظاهر «احترام به تخصص یکدیگر» را یادآوری میکنند، اما نشانهها چیز دیگری میگوید؛ اختلاف بر سر فلسفه مدیریت نقلوانتقالات، معمای نیمکت و روند کند مذاکرات، استقلال را در وضعیتی قرار داده که نه «تیم رویایی» شکل گرفته، نه اسکلت تیم فصل قبل حفظ شده و طبیعتاً در چنین شرایطی با بیش فعالی رقبا در نقلوانتقالات هواداران آرام و قرار ندارند. تابستان استقلال و فصل جابهجاییها، بیش از آنکه بوی خرید بدهد، بوی دود میدهد؛ دود اختلافاتی که فعلاً از آتش روشن شده در سطوح بالای مدیریتی به چشم آمده است.