پروژه‌های مسئولیت اجتماعی چطور به بحران اعتماد عمومی منجر می‌شوند؟

طی سال‌های اخیر، بخش قابل توجهی از فعالیت‌های مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها به پروژه‌هایی مقطعی، کوتاه‌مدت و غیرقابل سنجش تقلیل یافته است. اقداماتی که اگرچه در ظاهر پررنگ و پرهزینه‌اند، اما به دلیل نبود اثرگذاری پایدار و شفافیت، نه تنها مساله‌ای را حل نمی‌کنند، بلکه این نگرانی را به وجود آورده‌اند که تداوم این مسیر، مسئولیت اجتماعی را با بحرانی مشابه آنچه خیریه‌ها با آن مواجه شدند، یعنی فرسایش اعتماد عمومی، روبه‌رو کند.

طی سال‌های اخیر، بخش قابل توجهی از فعالیت‌های مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها به پروژه‌هایی مقطعی، کوتاه‌مدت و غیرقابل سنجش تقلیل یافته است. اقداماتی که اگرچه در ظاهر پررنگ و پرهزینه‌اند، اما به دلیل نبود اثرگذاری پایدار و شفافیت، نه تنها مساله‌ای را حل نمی‌کنند، بلکه این نگرانی را به وجود آورده‌اند که تداوم این مسیر، مسئولیت اجتماعی را با بحرانی مشابه آنچه خیریه‌ها با آن مواجه شدند، یعنی فرسایش اعتماد عمومی، روبه‌رو کند.

به گزارش پیوست، مدیران مسئولیت اجتماعی، مسئولیت اجتماعی را نه یک فعالیت جانبی، بلکه بخشی از هویت سازمانی خود می‌داند. به باور آنها امروزه مسئولیت اجتماعی دیگر اقدامی نمایشی یا پروژه‌ای مقطعی نیست، بلکه بخشی از استراتژی توسعه پایدار شرکت‌ها تعریف می‌شود.

به گفته محمد جعفریان، مدیر مسئولیت اجتماعی کوبل، کوبل شرکتی سلامت‌محور است و تمام ارزش‌ها، استراتژی‌ها و ماموریت‌هایش بر همین مبنا تعریف شده‌ است. او تاکید می‌کند: سلامت در نگاه ما، مفهومی محدود به جسم نیست و ابعاد روانی و اجتماعی را نیز در بر می‌گیرد. بر این اساس هر فعالیتی که کوبل انجام می‌دهد، ناگزیر باید به یکی از این ابعاد یا ترکیبی از آنها مرتبط باشد.

منبع  : ماهنامه پیوست

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *