اقتصاد۲۴- «بیست تا سی میلیون لیتر قاچاق روزانه سوخت!»؛ این اعتراف صریح و شجاعانه رئیسجمهور مسعود پزشکیان شاید برای بسیاری شوکهکننده باشد، اما برای آنهایی که با زنجیره تولید و توزیع سوخت در ایران آشنایی دارند، چیزی جز تایید دیرهنگام واقعیتی تلخ نیست؛ واقعیتی که پشت پرده آن سالها انفعال، کتمان، بیکفایتی و ترک فعل مدیرانی است که به جای پذیرفتن صورتمسئله و رفع آن، فرصتها را در یک دهه اخیر بر باد داده و حداقل ۵۰ میلیارد دلار از سرمایههای ملی را با سکوت معنادار خود، به جیب شبکههای مافیایی داخلی و خارجی سرازیر کردهاند.
شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران، به عنوان متولی اصلی زنجیره تولید، تأمین و توزیع سوخت کشور، سالهاست که وعدههای بیپایانی از شفافیت، نظارت و بهینهسازی زنجیره سوخت ارائه داده و هر ساله بهرغم تعریف صدها پروژه و صرف مبالغ هنگفت، خروجی و نتیجه ملموسی برای مهمترین وظیفه خود که صیانت از سرمایههای ملی است، ارائه نکرده است.