گروه ورزشی: دوشنبه ۲۵ ارديبهشت ١٣٩٦ بود؛ چند روز مانده به انتخابات رياستجمهوري. فارغ از هياهوي بهوجودآمده در عرصه سياسي، ورزش ايران و در رأس آن، فوتبال ملي روزهاي پراميدي را سپري ميکرد. داستان از اين قرار بود که اگر در بازي پيشِروي آن زمان، شاگردان کيروش، ازبکستان را در «آزادي» شکست ميدادند، کار تمام ميشد و ايران به جام جهاني صعود ميکرد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شرق، وزارت ورزش هم در آن زمان در حال کشيدن نقشههاي شيريني بود؛ نقشهاي که قرار بود «راه را براي ورود زنان به ورزشگاه آزادي باز کند». جزئيات اين نقشه همان موقع رسانهاي شد؛ قرار بر اين شد که اگر صعود ايران به جام جهاني قطعي شود، آخرين بازي تيم ملي ايران برابر سوريه در ورزشگاه آزادي، ١٤ شهريور، که ديداري کاملا تشريفاتي است با حضور «خانوادهها» برگزار شود. البته همان موقع هم مشخص بود که منظور از «خانواده» حضور همزمان زنان و مردان هوادار تيم ملي نبود؛ بلکه منظور حضور مادران و دختران در ورزشگاه آزادي بود، بدون حضور مردان.