۱۱:۴۵ – ۰۱ شهريور ۱۴۰۵
پروفسور ورکانهای یا همان پسر بچه پرشر و شور روستایی و چوپان، به جایی رسید که دستهایش را برای نجات قلب آدمها بالا برد.
باشگاه خبرنگاران جوان – از پروفسور مینویسیم، از پروفسور توفیق موسیوند؛ همان مردی که عدد سجلش را شاید خیلیها ندانند، اما عدد افتخاراتش را هم نمیشود به این آسانی شمرد. مردی که از ورکانه برخاست، از چوپانی گذشت و خودش را به جایی رساند که نامش با قلب مصنوعی گره خورد و آوازهاش از کنج یک روستا تا دورترین جای جهان پیچید.
پروفسور که میخوانیم یا میشنویم، بیاختیار فخر میشویم؛ حالا اگر بدانیم پروفسور اهل همین کاشانه است، همان جایی که سنگهایش بوی تاریخ میدهند و کوچههایش هنوز رنگ روستا دارند، دیگر چه میماند جز اینکه قدری بیشتر به این مرد افتخار کنیم. آری پروفسور اهل ورکانه است؛ همان روستایی که روزگاری یک پسر بچه پرشر و شور را در خود جای داده بود، پسربچهای که چوپانی کرده، زندگی ساده روستایی را چشیده و بعدها راهی درس و دانشگاه شده است.
پروفسور ممتاز روستایی
