به گزارش خبرآنلاین روزنامه فرهیختگان نوشت: بعد از سوت پایان بازی، مدیرعامل باشگاه بدون تعارف به سراغ بازیکنان رفت؛ از کمکاری برخی گفت، عدهای را متهم کرد که ذهنشان بیش از فوتبال درگیر کسبوکارهای شخصی است و انگشت اتهام را به سمت رختکن نشانه گرفت.
ممکن است بخشی از این انتقادها درست باشد. واقعیت این است که تعدادی از بازیکنان پرسپولیس با استاندارد سالهای گذشته خود فاصله گرفتهاند و نمیتوان همه ناکامیها را تنها به حساب کادر فنی نوشت. اما مسئله اینجاست که وقتی مدیرعامل در جایگاه مدعی میایستد، پیش از هر چیز باید به این پرسش پاسخ دهد که سهم مدیریت در شکلگیری این شرایط چه بوده است؟
آرامش؛ گمشده این روزهای پرسپولیس
برای پیدا کردن ریشه این آشفتگی، نیازی نیست به ماههای دور برگردیم. همین چند روز قبل، در شرایطی که سرمربی پرسپولیس هنوز روی نیمکت این تیم حضور داشت، خبر مذاکره برخی مدیران باشگاه با دراگان اسکوچیچت فقط یک نتیجه فوتبالی نیست؛ بازتاب آشفتگی مدیریتی است.
در چنین شرایطی، حمله به بازیکنان شاید سادهترین واکنش ممکن باشد، اما سادهترین واکنش، لزوماً درستترین واکنش نیست. مدیری که امروز از بازیکنان مطالبه میکند، باید درباره تصمیمهای متناقض، اختلاف دیدگاهها و از بین رفتن فرماندهی واحد در باشگاه نیز پاسخگو باشد.
پرسپولیس بدون تردید در بخش فنی مشکلاتی دارد و برخی بازیکنان از کیفیت واقعی خود فاصله گرفتهاند، اما تا زمانی که باشگاه از تعدد تصمیمگیران و مدیریت جزیرهای رهایی پیدا نکند، بعید است تغییر چند مهره یا متهم کردن بازیکنان بتواند نسخهای برای درمان این بحران باشد. وقتی فرماندهان متعدد باشند، نخستین قربانی، آرامش تیم است و آخرین قربانی، نتیجهای که در زمین رقم میخورد.
17302