اقتصاد۲۴- هدی کاشانیان: اصطلاح «پدر هواپیمایی زمینی» در صنعت هواپیمایی به معنای شخص یا شرکتی است که برای نخستین بار به یک فناوری، تجهیزات، یا سیستم مرتبط با فعالیتهای زمینی در فرودگاهها (مانند تجهیزات باربری، تجهیزات پردازش مسافران و…) پیشنهاد داده یا آن را ایجاد کرده است. این اصطلاح معمولاً برای نشان دادن اهمیت یک شرکت یا شخص و یا حتی اشخاصی است که در ایجاد یا توسعه یک فناوری وابسته به فرودگاهها و سیستمهای زمینی هواپیماها به کار میرود. این افراد یا شرکتها بهعنوان پیشگام و رهبر در این زمینه شناخته میشوند. تعیین یک فرد خاص به عنوان «پدر هواپیمایی زمینی» دشوار است، چراکه این اختراع حاصل تلاشها و نوآوریهای افراد متعددی در طول تاریخ بوده است. با این حال، میتوان از چندین پیشگام در این زمینه نام برد که سهم بهسزایی در توسعه و پیشرفت هواپیمایی زمینی داشتهاند.
۱. جان برنهام: در سال ۱۷۷۱، برنهام اولین طرح ثبت شده برای یک «هواپیمای زمینی» را ارائه کرد. این طرح شامل یک بال ثابت و یک دم بود و با استفاده از نیروی باد و عضلات انسان به حرکت در میآمد. این طرح توسط او به عنوان «یک ماشین ارتعاشی» توصیف شد و شامل یک سیستم معلق شونده با چهار چرخ بود که قرار بود وزن هواپیما را توسط ارتعاشات مختلفی که توسط چرخها ایجاد میشد به حرکت درآورد. این ایده مشابه سیستمهای معلق برای انتقال محمولهها و مسافران بر روی زمین بود، با این تفاوت که از آن برای حرکت در هوا نیز استفاده میشد. این طرح نمایانگر تفکرات نوآورانه برای حمل و نقل هوایی در زمان خود بود و به عنوان یکی از طرحهای اولیه در تاریخ هواپیمایی محسوب میشود.