«پدر»؛ روایتی بی‌صدا از فاجعه‌ای بلند

نمایش «پدر» به نویسندگی و کارگردانی مجتبی ترکمان عزیز، روایتی تکان‌دهنده از تنهایی، فقدان و جست‌وجوی هویت در بستر ویرانی جنگ است. این اثر تک‌پرسوناژه که این روزها در تماشاخانه ماه – حوزه هنری به صحنه رفته، قصه‌ی پسری ناشنوا را روایت می‌کند که در دل یک روستا با تراژدی‌ای ناگهانی روبه‌رو می‌شود. “بمباران، از […]

  • چهارشنبه 1 مرداد 1404 – 14:58

«پدر»؛ روایتی بی‌صدا از فاجعه‌ای بلند

نمایش «پدر» به نویسندگی و کارگردانی مجتبی ترکمان عزیز، روایتی تکان‌دهنده از تنهایی، فقدان و جست‌وجوی هویت در بستر ویرانی جنگ است. این اثر تک‌پرسوناژه که این روزها در تماشاخانه ماه – حوزه هنری به صحنه رفته، قصه‌ی پسری ناشنوا را روایت می‌کند که در دل یک روستا با تراژدی‌ای ناگهانی روبه‌رو می‌شود. “بمباران، از […]

نمایش «پدر» به نویسندگی و کارگردانی مجتبی ترکمان عزیز، روایتی تکان‌دهنده از تنهایی، فقدان و جست‌وجوی هویت در بستر ویرانی جنگ است. این اثر تک‌پرسوناژه که این روزها در تماشاخانه ماه – حوزه هنری به صحنه رفته، قصه‌ی پسری ناشنوا را روایت می‌کند که در دل یک روستا با تراژدی‌ای ناگهانی روبه‌رو م با بهره‌گیری از سکوت، زبان بدن و خاطره، تماشاگر را وارد جهانی فراموش‌شده می‌کند: دنیای فرزندانی که قربانی جنگ، پدران خشن و سکوت اجتماعی شده‌اند.

این اثر، نه فقط درباره‌ی یک پسر ناشنوا، که درباره‌ی همه‌ی ماست وقتی به دنبال پدران ناپدیدشده‌مان در کوچه‌های ذهن می‌گردیم و می‌پرسیم: «بابامو ندیدی؟»

نویسنده: سجاد خلیل زاده


منبع: سینما خانه

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *