اقتصاد۲۴–میرا قربانیفر– شاید حالا دیگر میتوان «میانکاله» را پرتکرارترین کلمه در یک ماه اخیر در شبکههای اجتماعی فارسی زبان دانست. کلمهای که مستقیم به مساله پتروشیمی امیرآباد که حالا به پتروشیمی میانکاله معروف شده، مربوط است.
نام پتروشیمی میانکاله بارها پیش از این نیز شنیده شده بود، اما ۲۰ اسفند ماه ۱۴۰۰ و ده روز مانده به آغاز سال ۱۴۰۱ و شروع قرن جدید بود که پروژه احداث کارخانه پتروشیمی در بهشهر استان مازندران و در نزدیکی شبه جزیره میانکاله با حضور احمد وحیدی، وزیر کشور کلنگ خورد.
زمانی که وزیر کشور کلنگ احداث مجتمع پتروشیمی حسین آباد در پنج کیلومتری تالاب میانکاله را به زمین زد و با وجود آن که اعلام شده بود موافقت محیط زیست برای ساخت این مجتمع پتروشیمی اخذ شده، اما چیزی نگذشت که رئیس سازمان محیط زیست این ادعا را رد و به انتقاد از آن پرداخت.
وحیدی در این مراسم گفته بود: «این پروژه سازگار با محیط زیست و تمام مجوزهای محیط زیستی دریافت کرده است» و این در حالی بود که میانکاله به عنوان ذخیرهگاه زیست و پناهگاه حیات وحش شناخته میشود و هرگونه بهره برداری از این مناطق باید مطابق استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست باشد.
اما این ادعا و کلنگ زنی شروع ماجرایی بود که به نظر میرسید شاید دولت وقت و پیمانکار این پتروشیمی هیچ تصوری از ابعاد مخالفت با آن نداشت. روز ۱۰ فروردین ماه سال ۱۴۰۱ و در حالی که اعتراضات به احداث این پتروشیمی در منطقه حفاظت شده میانکاله و آشوراده به شدت گسترده شده بود، علی سلاجقه، رییس سازمان حفاظت محیط زیست در پاسخ به سوالی درباره نارضایتی فعالان محیط زیست از تسریع روند احداث کارخانه پتروشیمی میانکاله گفت که: «پتروشیمی میانکاله هنوز مجوزی از سازمان محیط زیست نگرفته است.»