صنعت پتروشیمی ایران، روزگاری نماد خودکفایی و افتخار ملی، این روزها در شرایطی نفسگیر به سر میبرد که کمتر کسی از بیرون صنعت آن را درک میکند. مجتمعهای عظیمی مانند بندر امام و رازی با زیرساختهایی فرسوده و مصرف انرژیِ سرسامآور به کار خود ادامه میدهند
صنعت پتروشیمی ایران، روزگاری نماد خودکفایی و افتخار ملی، این روزها در شرایطی نفسگیر به سر میبرد که کمتر کسی از بیرون صنعت آن را درک میکند. مجتمعهای عظیمی مانند بندر امام و رازی با زیرساختهایی فرسوده و مصرف انرژیِ سرسامآور به کار خود ادامه میدهند. مدیران ارشد این صنعت هشدار میدهند که اگر نوسازی به موقع انجام نشود، سودآوری به تدریج از بین میرود و جایگاه ایران در بازارهای جهانی تضعیف خواهد شد. اما نوسازی با چه پولی؟ سرمایهای که وجود دارد، در باتلاق نگهداری از تجهیزات فرسوده، بدهیهای تعمیراتی انباشته شده، و تحریمهایی که دسترسی به قطعات یدکی را تقریباً غیرممکن کرده، هدر میرود.