۱۴۰۵/۰۵/۰۸
نزدیک به ۶۰ سال از نخستین باری که مسعود کیمیایی روی صندلی کارگردانی نشست، گذشته و او هنوز این صندلی را حفظ کرده است.
روزگار از سال ۱۳۴۷ که «بیگانه بیا» روی پرده رفت و سینماروها برای نخستینبار با نام کیمیایی بهعنوان کارگردان مواجه شدند تا امروز که در تابستان ۱۴۰۵ «عشق در انفرادی» آخرین مراحل تولیدش را سپری میکند، تغییراتی بنیادین کرده، ولی بچه خیابان ری هنوز سر همان قرار قدیمی ایستاده است؛ قراری که کیمیایی جان و جوانیاش را پای آن گذاشت. سینما بود و عشق بود و امید و زهر تلخ مناسبات اجتماعی-سیاسی، با تمام مهابت ویرانگرش، نتوانست این قرار قدیمی را بر هم بزند.
کیمیایی تا امروز ۳۱ فیلم بلند سینمایی را به ثمر رسانده؛ فیلمهایی که سندهایی تصویری از زمانهشان هستند و تاریخ را نه با زبان روزنامه که با بیانی سینمایی روایت کردهاند. هنوز هم اگر بخواهیم تصویر جامعه ایران در دهه ۱۳۴۰ را از سینما سراغ بگیریم، گزیری از مراجعه به «قیصر» نداریم.