گروه سبک زندگی، مطالبی که در ادامه به نظرتان رسیده و در قالب پروندهای تحت عنوان «تحلیلی بر
نامهی 31 نهجالبلاغه در حوزهی سبک زندگی اسلامی» آورده میشود، سلسله گفتارهای
دکتر محمدحسین باقری، استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامیست که پس از
پیادهسازی و چندین بار ویرایش در اختیار ما قرار گرفته است. وی سعی نموده تا با
تفسیر مبتنی بر آیات و روایات دینی و همچنین اصول جامعهشناسی و روانشناسی از
نامهی 31 نهجالبلاغه، باب جدیدی در مقولهی سبک زندگی اسلامی باز کند.
به گزارش بولتن نیوز، جامعهای
که هدفش از کار کردن، صرفاً رفاه بیشتر باشد، توی این جامعه هم دینداری میمیرد.
چرا؟ چون انسانها دچار رقابت و مسابقهی دنیایی میشوند که همسایهی ما، فامیل ما
تلویزیونش اینطوری است، ما هم اینطوری هستیم. آن یکی هم که اینطور شده، آنها هم
که ماشین خریدند، اینها پرایدشان را فروختند سمند خریدند. یک مسابقهی صددرصد
دنیایی، یعنی کار کردن هدفش این است که ما دنیامان را، هدفش را عوض کنیم. به عبارت
دیگر، هدف از کار کردن این است که هی امروز به این خانه رنگ سفید بزنیم، فردا زرد
بزنیم، پس فردا آبی بزنیم. این نوع نگاه به کار کردن هم نشانهی پویایی جامعه
نیست. چرا؟ چون یکی از نشانههایش این است که مثلاً شما وقتی توی کوچه و خیابان میروید،
بسیاری از آدمهایی که اسیر این رقابت فاسد شدهاند، وقتی با آنها این حرف را
بزنید، احساس میکنید که افسردگی دارند، رضایت ندارند. گویی اینکه رفاه دارند ولی
مینالند. این نالیدن برای چیست؟
شما که مشکلی توی زندگیت نداری. نیازهای کاذب
باعث شده که او آرامش روحیاش را از دست بدهد. حالا از قضا، منطق سرمایه داری خیلی
به این مسئله دامن زده و تبليغات هم مرتب در جامعه ما به آن دامن ميزنند. منطق
سرمایه داری چی میگوید؟ میگوید هر کارخانهای که ما زدیم، برای اینکه چرخش
بچرخد، باید کالا بدهیم بیرون. این کالا بستهبندی میشود، میآید بیرون. اگر
بخواهی این کالا دوباره تولید شود، باید این کالا مصرف شود. بنابراین تلویزیون و
تبلیغات همه بسیج میشوند که شما را به عنوان یک انسان مسلمان مومن ایرانی، هر
جوری شده تحريک کنند، دلت را بدست بیاورند که آقا برو بخر خیلی خوبه. رفاه اينست،
اگر نخری عقب میافتی. به هزار ترفند مختلف. تلقين میکنند که همهی متخصصها، این
کالا را دارند. یا مثلاً آدمهای شیک پوشی را میآورند، تلقين میکنند که همهی
آدمهای با کلاس این کالا را دارند. منطق سرمایهداری، تولید بیشتر و مصرف بیشتر
است. شما کجایید؟ شما در حلقهی مصرف بیشترید. اگر مصرف بیشتر کردید، چرخهای
کارخانهی سرمایهدارها 
بیشتر میچرخد. بنابراین انسان مؤمن باید حواسش باشد ابزار
چرخش کارخانههاي سرمايهداري نشود بويژه از نوع غربياش. اگر ما حدیث داریم که که
خداوند زيباست و زيبايي را دوست دارد اما با تجملگرایی مخالف است. خداوند زیبایی
را دوست دارد ولی با تجمل گرایی مخالف است یعنی چی؟ یعنی ای انسان مسلمان و ای
ایرانی و ای گیلانی، اگر در چرخهی مصرفگرایی شدید افتادی، اولاً آرامشت را از
دست میدهی، ثانیاً خداوند این را دوست ندارد. چرا؟ چون از دینداری فاصله میگیری.
از حقيقت وجودي خودت دور ميشوي. لباست، ماشينت، خوراکت مهمتر از رسيدن به ملکوت
عالم ميشود. آنوقت خیلی به فکر محرومین نیستی.