مکزیکوسیتی
پیش از دهه 1940، مکزیکوسیتی یکی از تمیزترین آسمان ها را در اختیار داشت که منظره زیبای کوه های آتش فشانی پوشیده از برف در آن به خوبی قابل مشاهده بود. این درحالی است که در دهه 1990 و تحت تاثیر تمرکز جمعیت، صنعت، ثروت و متعاقب آن تمایل به مهاجرت به این شهر(به طوری که جمعیت این شهر از 3 میلیون نفر در سال 1950 به 20 میلیون نفر در 2000 رسید)، مکزیکوسیتی به یکی از آلوده ترین شهرهای جهان تبدیل شد.مکزیکو از این جهت شباهت بسیاری به تهران دارد.
در سال 1992، سازمان ملل متحد مکزیکوسیتی را آلوده ترین شهر جهان اعلام کرد. در آن زمان سالیانه نزدیک به یک هزار نفر در این شهر در اثر آلودگی جان خود را از دست می دادند و 35 هزار نفر در اثر بیماری های ناشی از آلودگی در بیمارستان بستری می شدند.دلیل اصلی آلودگی مکزیکوسیتی دود ناشی از ماشین ها و کارخانه ها بود که باعث افزایش کربن مونوکسید، نیتروژن دیوکسید، اوزون، بنزن، آلدئیدها و سایر آلاینده ها در هوا می شد.اما این شهرکه تابیست سال پیش آلودهترین شهر دنیا بود ولی با اجرای برنامه ای بلند مدت دیگر در لیست شهرهای آلوده دنیا نیز قرار ندارد.
در 20 سال گذشته مسئولان کشور مکزیک و شهر مکزیکوسیتی اقدامات بسیاری را برای کاهش آلودگی هوا انجام دادهاند تا جایی که امروزه این شهر دیگر نه تنها آلودهترین شهر دنیا نیست، بلکه نام آن در فهرست 20 شهر اول آلوده جهان نیز به چشم نمیخورد.مهمترین برنامهای که در مکزیکوسیتی به اجرا در آمد، برنامه بلند مدت ارائه خدمات حمل و نقل عمومی بر محور توسعه مترو و ایجاد خطوط اتوبوسرانی تندرو بود.
توسعه مترو از طریق احداث 12 خط سراسری را یکی از اصلیترین برنامههای مکزیکوسیتی بود خطوط 12 گانه، شبکه متروی این شهر را به یکی از بزرگترین متروهای دنیا تبدیل کرده.همچنین سیستم اتوبوسرانی متروباس با استفاده از اتوبوسهایی با حداکثر ظرفیت و حداقل آلایندگی، نه تنها ترافیک را کاهش داده بلکه سالیانه 80 هزار تن از میزان آلاینده دیاکسیدکربن این شهر نیز کاسته و این شهر در سال 2009 مؤفق به اخذ جایزه زیست محیطی Roy Family از دانشگاه آکسفورد شد.
یکی دیگر از گام های برداشته شده در این شهر برای کاهش آلودگی، بهره گیری از ماشین های فشرده کننده گرد و خاک روی سطح جاده هاست. این دستگاه ها با حرکت روی سطح خیابان های شهر، گرد و خاک موجود روی آن را برداشته و به این شکل از ورود آن به هوا جلوگیری می کنند.
سیاست های تشویقی دولت برای خرید و استفاده از خودروهای برقی نیز یکی دیگر از اقدامات انجام شده است. هدف از این سیاست ها، افزایش سهم خودروهای برقی در حمل و نقل شهری است. پرداخت درصدی از قیمت خودرو و نیز معافیت از برخی مالیات ها را می توان نمونه هایی از این سیاست های تشویقی دانست.
ساخت و ساز ساختمان و نیز تخریب بناهای فرسوده نیز یکی از منابع ایجاد آلودگی در هواست. شهرداری لندن برای مقابله با این مشکل تدابیری را در زمینه محدوده زمانی انجام این گونه عملیات و نیز شرایط آن وضع کرده است. البته این تدابیر ضمن کمک به کاهش آلودگی هوا، در کاهش آلودگی صوتی نیز بسیار موثر است.