در حالی که توافق ایران و آمریکا پس از ماهها تنش، مذاکره و رایزنیهای فشرده با تکیه بر توان نیروهای مسلح و به عنوان یک تصمیم در سطح کلان حاکمیت به نقطه نهایی رسیده، برخی جریانهای تندرو همچنان بر طبل مخالفت میکوبند؛ این در حالی است که ناظران سیاسی معتقدند حفظ انسجام و حمایت از تصمیمات ملی در مقاطع حساس، از مهمترین عوامل افزایش قدرت چانهزنی در عرصه بینالمللی است و ادامه حاشیهسازیها به تضعیف دستاوردهای حاصل از دیپلماسی و قدرت ملی میانجامد.
به گزارش ایرنا، در روزهایی که فضای سیاسی منطقه و جهان بار دیگر تحت تأثیر تحولات مرتبط با ایران و آمریکا قرار گرفته دو کشور برای پایان جنگ به تفاهم رسیدهاند؛ تفاهمی که در صورت نهایی شدن در روز جمعه، میتواند یکی از مهمترین تحولات سالهای اخیر در معادلات بینالمللی تلقی شود.
اما برخلاف برخی برداشتهای سطحی، این روند را نمیتوان صرفاً در قالب یک مذاکره معمول دیپلماتیک تحلیل کرد. آنچه در حال شکلگیری است، نتیجه یک فرآیند پیچیده تصمیمسازی در ساختار حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود؛ فرآیندی که در بالاترین سطح نظام مورد بررسی قرار گرفته و در چارچوب تصمیمات کلان، از جمله در شورای عالی امنیت ملی، به جمعبندی رسیده است.
در چنین چارچوبی، این تفاهم نه یک تصمیم مقطعی، بلکه محصول یک نگاه کلان به منافع ملی، مدیریت بحرانهای فرسایشی و تنظیم مجدد رابطه ایران با محیط بینالملل است. این رویکرد نشان میدهد که سیاست خاeturn;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();