ترامپ به جای اصلاح قوانینی که برخی شرکای تجاری امریکا از آن استفاده کردند، تصمیم گرفت کل این ساز و کار را منفجر کند و با وجود برخی پیشبینیهای خوشبینانه بعید است او بار دیگر به عصر تجارت آزاد بازگردد
جوان آنلاین: دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده تعرفههای جدید را اعلام کرد. عصر تجارت بینالملل آزاد و گسترده که بر اساس ساز وکاری مبتنی بر قوانین ساخته شده بود، ناگهان به پایان رسید. ترامپ تعرفههای کلانی را وضع کرد که تقریباً همه کشورهای خارجی را تحت تأثیر قرار میدهد. از یک جهت، اقدام او غافلگیرکننده نبود. از لحظه روی کار آمدن ترامپ، کسب و کارها و تحلیلگران مالی میدانستند رئیسجمهور جدید، موانع تجاری را افزایش خواهد داد، اما ابعاد اقدام تعرفهای ترامپ، بدترین ترسها را تأیید کرد، چراکه واشینگتن، تجارت بینالمللی را به شدت محدود کرده است.
ترامپ در توجیه این اقدام، ایالات متحده را قربانی رویههای تجاری ناعادلانه معرفی کرده است، اما مانند بسیاری از ایدههای ترامپ، در ادعاهای او بیش از یک حقیقت وجود دارد. به عنوان مثال، چین از قوانین سازمان تجارت جهانی برای دسترسی به بازارهای سایر کشورها برای صادرات خود استفاده و در عین حال دسترسی به بازارهای خود را محدود کرده است. این کشور همچنین از یارانههای گسترده و دیگر اقدامات به منظور تقویت رقابت جهانی شرکتهای چینی استفاده کرده است که از جمله وادار کردن شرکتهای خارجی به واگذاری فناوری یکی از این موارد است، اما ترامپ به جای اصلاح قوانینی که برخی شرکای تجاری امریکا از آن استفاده کردند، تصمیم گرفت کل این ساز و کار را منفجر کند. او این نابودگری را برای تجارت با همه شرکای تجاری بزرگ ایالات متحده و نه متحدان و رقبا در نظر گرفته است. بسیاری از مردم امیدوارند تعرفههای ترامپ زودگذر باشد. شاید کاخ سفید برخی از نرخهای خود را کاهش دهد، به ویژه در شرایطی که کشورها برای معافیت لابی میکنند، اما واقعیت این است که بعید است بار دیگر به عصر تجارت آزاد بازگردد. در عوض، هرگونه چانهزنی بین ترامپ و سایر کشورها، یک سیستم اقتصادی در حال ظهور را شکل میدهد که با حمایتگرایی، تنشها و معاملات تعریف میشود که بنا بر قول ترامپ، نتیجه آن تولید مشاغل بیشتر نخواهد بود. این آشفتگی برای همه و طی سالهای آینده ادامه خواهد داشت.
واقعیتی که عیب نیست
به گفته ترامپ، ایالات متحده برای اصلاح عدم تعادل تجاری خود به تعرفههای کلان نیاز دارد. این تصور، از پشتوانه منطقی چندانی برخوردار نیست. درست است که ایالات متحده با بیشتر کشورها کسری تجاری دارد، اما این واقعیتی است که اشکال محسوب نمیشود و به این معناست که سایر کشورها در تولید کالاهای مدنظر مصرفکنندگان امریکایی، کارآمد هستند و به همین دلیل بیشتر امریکاییها از دیگر کشورها خرید میکنند. با این حال، ترامپ معتقد است هر کشوری که مازاد تجارت دوجانبه با ایالات متحده داشته باشد، تخلف میکند و برای یکسان کردن به تعرفههای متقابل نیاز است. ترامپ برای تصمیمگیری در مورد اینکه چه تعرفههایی وضع کند، ظاهراً تمام راههایی را که کشورها در آن تخلف میکنند، از جمله از طریق تعرفهها، موانع غیرتعرفهای و دستکاری ارز محاسبه کرد تا کل «تعرفه» هر کشور بر ایالات متحده را تخمین بزند. در عمل، این به معنای تقسیم کسری تجاری ایالات متحده با یک کشور بر مقدار کالاهایی بود که به امریکا صادر میکرد. (این محاسبات به راحتی تجارت خدماتی مانند گردشگری، آموزش و خدمات تجاری را که در آن ایالات متحده با بیشتر شرکای تجاری خود مازاد دارد، حذف میکند.) بر همین اساس، ترامپ به هر کشور تخفیف ۵۰ درصدی داد و تعرفههای متقابلی را بر واردات کالاها معادل نیمی از این میزان اعمال کرد.