اقتصاد۲۴- نهال فرخی – جنگ ۱۲روزه، نقطه عطفی در روابط ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی بود؛ رویدادی که نهتنها بخشی از زیرساختهای هستهای کشور را هدف قرار داد، بلکه اعتماد شکنندهای را که طی سالها و بهسختی شکل گرفته بود، دچار شکاف کرد. حالا دیگر از نگاه تهران، حملات آمریکا و اسرائیل در خرداد، صرفاً یک اقدام نظامی نبود؛ این حملات «استفاده مستقیم از اطلاعات حساس» ارزیابی شد؛ اطلاعاتی که بنا به ادعای طرف های ایرانی پیشتر در اختیار آژانس قرار گرفته بود.
پنج ماه پس از آن واقعه، سایه همان نگرانیها و سوءظنها هنوز بر مذاکرات، گزارشها و تعاملات ایران و آژانس سنگینی میکند و به شکل مشخص، بر نشست ۲۸ آبان شورای حکام سایه انداخته است؛ نشستی که بسیاری از دیپلماتها، آن را «اولین آزمون رسمی جهان پسابرجم» نامیدهاند.
اکنون نیز با پایان اعتبار قطعنامه ۲۲۳۱، ایران دیگر تحت عنوان «تعهدات برجامی» بررسی نمیشود؛ هیچ گزارشی درباره وضعیت برجام روی میز نیست و پرونده ایران دوباره به چارچوبی بازگشته که سختگیرانهتر، فنیتر و حساستر از دوره پس از ۲۰۱۵ است.