در حالی که طی سالهای اخیر، انسداد سکوهای ارتباطی اینترنتی و فضای مجازی به یکی از چالش برانگیزترین نقاط اصطکاک میان دولتها، نهادهای حاکمیتی و مطالبهگری عمومی تبدیل شده، مصوبه روز یکشنبه دولت مبنی بر منوط شدن هرگونه تصمیمگیری در خصوص انسداد فضای مجازی به تایید و امضای شخص رییسجمهور، فصل جدیدی را در مدیریت ارتباطات کشور گشوده است
اخیرا مصوبهای در دولت به تصویب رسیده که بر اساس آن، هرگونه تصمیمگیری در خصوص انسداد یا محدودسازی سکوهای ارتباطی و فضای مجازی، مستلزم تایید و امضای شخص رییسجمهور است. این موضوع در دهههای اخیر همواره محل مناقشه بوده؛ بهطوری که در دولتهای اصلاحطلب و میانهرو تلاش میشد این اختیارات در ید وزارت ارشاد یا دولت باشد و در دولتهای اصولگرا، گرایش به سمت نهادهایی مثل صداوسیما یا نهادهای نظارتی میرفت. ارزیابی اولیه شما از این تغییر ساختار در تصمیمگیری چیست؟
بنده هنوز متن دقیق و جزییات حقوقی مصوبه را رویت نکردهام، اما با توجه به کلیاتی که مطرح شده، باید بگویم این یک اقدام بسیار هوشمندانه و در مسیر درست است. دلیل اصلی مثبت بودن این حرکت، ایجاد یک نوع «مکانیسم ساختارمند» برای جلوگیری از مسدودسازیهای بیرویه است. فرقی نمیکند موضوع بحث یک سایت، خط همراه یک شهروند، یک سرویس در فضای مجازی یا خدماتی در شبکه تلفن و باشد، وقتی سطح تصمیمگیری تا سطح عالیترین مقام اجرایی کشور بالا میآید، در واقع ما داریم از یک دارایی ملی محافظت میکنیم. مشکل اساسی ما در سالهای گذشته این بود که بازار تصمیمگیری در این حوزه بسیار آشفته بود. یعنی نهادهای مختلف و حتی افراد در ردههای مدیریتی میانی، به خودشان اجازه میدادند با کوچکترین بهانه یا مسالهای، دسترسی مردم به یک سرویس را قطع کنند. وقتی کار در سطح پایین باقی بماند، هر کسی به خودش اجازه مداخله میدهد. این مصوبه در واقع سد محکمی است در برابر این آشفتگی.