از بهار سال ۱۴۰۱ که وزیر صمت وقت، تصمیم به راه اندازی سامانه یکپارچه خودرو با هدف شفاف سازی و ساماندهی بازار عرضه و تقاضای خودروی گرفت، بسیاری از کارشناسان معتقد بودند که این سامانه نمیتواند به دلایلی کارآمد باشد. دلیل مهم آنها برای این موضوع رویکرد دستوری سیاستگذار بخش خودرو با خودروسازان بود.
جوان آنلاین: از بهار سال ۱۴۰۱ که وزیر صمت وقت، تصمیم به راه اندازی سامانه یکپارچه خودرو با هدف شفاف سازی و ساماندهی بازار عرضه و تقاضای خودروی گرفت، بسیاری از کارشناسان معتقد بودند که این سامانه نمیتواند به دلایلی کارآمد باشد. دلیل مهم آنها برای این موضوع رویکرد دستوری سیاستگذار بخش خودرو با خودروسازان بود.
مثلا در دور اول و دوم فروش، تعهد دو میلیون دستگاهی برای خودروسازان ایجاد شد که این تعهد با میزان تولیدات آنها همخوانی نداشت.
به همین علت عملا بسیاری از مردم به خصوص متقاضیان خودورهای مونتاژی، عطای خرید را به لقایش بخشیدند؛ چرا که این سامانه بیش از آنکه تعهدی برای فروش خودرو باشد به نوعی سایت نوبت دهی بود و در نهایت خریداران مجبور بودند که در صفهای طویل برای خرید خودرو آن هم به قیمت روز بمانند.
در این روش فروش هم موعد تحویل خودرو طولانی وبعضا تا دو سال بود و هم قیمتها نامشخص و به قیمت روز بود و این نوع روش عرضه برای مردم تفاوتی با بازار آزاد نداشت. چه بسا اینکه با خرید از بازار به نوعی درگیر از دست رفتن زمان و همچنین تورم نیز کمتر است.