یکی از متهمان این پرونده به نام «جواد ترابی» که گویا متهم ردیف دوم است در سال ۱۳۹۲ طی گفتگو با روزنامه قانون درباره هدف پالیزدار در خصوص چنین سخنانی میگوید: پالیزدار کاندیدای شورای شهر تهران شد و در برخی فهرستها قرار گرفت ولی متأسفانه رأی نیاورد. در همان حین به او پیشنهاد میشود که اگر میخواهی در آینده رأی بیاوری، باید چهره شوی. پس بهتر است برای چهره شدن در دانشگاهها سخنرانی کنی
جوان آنلاین: پالیزدار هر زمانی که تریبونی به دست آورده با هیجان خاصی اقدام به اتهام زنی به افراد مختلف کرده است، اما در دادگاهها و مراکز قضایی در برابر اثبات این موارد و ارائه اسناد به بیاعتباربودن ادعاهایش اعتراف کرده است.
به گزارش فارس، «عباس پالیزدار» چهره ناشناختهای در عرصه سیاست ایران بود که در سال ۱۳۸۷ با انتشار دو سخنرانی از او (در۱۴اردیبهشت در دانشگاه بوعلی همدان و هفتم خرداد در دانشکده حقوق دانشگاه شیراز) روی وبسایتهای خبری به یکباره به چهرهای جنجالی و خبرساز تبدیل شد.
پالیزدار اتهامات اثباتنشدهای را علیه بسیاری از شخصیتهای شناختهشده کشور با ذکر «فساد اقتصادی» و «رانتخواری» مطرح کرد که شکایتهای بسیاری را به دنبال داشت.
پالیزدار به دلیل افشای اتهامات اثباتنشده به همراه بیش از ۱۰نفر دستگیر میشود. هیئت قضایی پس از چند جلسه رسیدگی به اتهامهای متهمان، به استناد دلایل و مستندات پرونده ۹تن از آنانشان عذرخواهم. شخص ایشان هیچگونه نفع شخصی در این موقوفات نداشته و بنده تصور کرده بودم این موقوفات از املاک شخصی ایشان است.»
«سیامک مدیرخراسانی» قاضی پرونده پالیزدار درباره این ادعا بیان میکند: «مرحوم آیتالله امامیکاشانی بچه معلولی داشته، وقتی فرزند خود را برای درمان به آلمان برده بود و خدمات درمانی این کشور را دیده بود، به حضرت امام (ره) مراجعه کرده بود که محلی با درآمد ثابت معرفی کند که درآمد آن صرف کودکان معلول شود. حضرت امام (ره) به بنیاد گفته بودند که جای خوبی را برای این کار معرفی کنند که معدن دهبید معرفی شد. معدن دهبید آن زمان واگذار شد، اما محل هزینه درآمد آن برای کودکان معلول بود و تمام اسناد آن در پرونده موجود است. اعضای هیئت مدیره معدن هیچ هزینهای دریافت نمیکردند جز یک نفر که مدیرعامل بود و ۲۴ساعته آنجا کار میکرد، همچنین درآمد کارخانه لاستیک دنا صرف بیمارستان نکویی قم میشد.»