در دوره رضاشاه بیش از دوسوم صفحات نشریات به اعلانات ثبتی اختصاص داده میشد و در یکسوم باقیمانده هم چیزی بیش از چند خبر حکومتی و داستانهای دنبالهدار پیش پا افتاده مطلب دندانگیری دیده نمیشد. به همین دلیل بقای نشریات موجود تا حد زیادی به آگهیهای دولتی وابسته بود و در عین حال دائم هم زیر فشار دستگاه سانسور شهربانی بودند که حتی کوچکترین انتقاد را هم برنمیتابید و بهشدت واکنش نشان میداد
پاشنه آشیلهایی در قامت «سانسور شهربانی» و «آگهیهای ثبتی»
در دوره رضاشاه بیش از دوسوم صفحات نشریات به اعلانات ثبتی اختصاص داده میشد و در یکسوم باقیمانده هم چیزی بیش از چند خبر حکومتی و داستانهای دنبالهدار پیش پا افتاده مطلب دندانگیری دیده نمیشد. به همین دلیل بقای نشریات موجود تا حد زیادی به آگهیهای دولتی وابسته بود و در عین حال دائم هم زیر فشار دستگاه سانسور شهربانی بودند که حتی کوچکترین انتقاد را هم برنمیتابید و بهشدت واکنش نشان میداد