در حالی که ماه صفر با نسیم دلانگیز و حزنآلود خود از راه رسیده، قلبهای مشتاق دوباره بیقرار جادههای منتهی به کربلا شدهاند.
در حالی که ماه صفر با نسیم دلانگیز و حزنآلود خود از راه رسیده، قلبهای مشتاق دوباره بیقرار جادههای منتهی به کربلا شدهاند. پیادهروی اربعین تنها یک سفر نیست؛ یک بیعت بزرگ تاریخی است که در آن، جانهای خسته در مسیر عشق، جلا مییابند و ارادههای سست در اقیانوس بیکران محبت اباعبدالله الحسین(ع) جان میگیرند. این مسیر بهشتی، تجلیگاه ایثار و برادری و مشق تمدنسازی است که در آن، مرزهای جغرافیایی و طبقاتی فرومیریزد و همه در یک صف واحد، به سوی حقیقت مطلق گام برمیدارند. اما امسال شرایط متفاوت است. پس از شهادت رهبر عظیمالشأن انقلاب، ملت ایران در یک جهاد مستمر برای حفظ آرمانها در میدانهای شهر حضور یافتهاند و این حضور، ضامن اقتدار و امنیت ملی بوده است. حال، تقارن این مسئولیت بزرگ اجتماعی با موعد زیارت اربعین، پرسشی عمیق در جان دغدغهمندان ایجاد کرده که چگونه میتوان میان ماندن در سنگر شهر و رفتن به زیارت، توازن برقرار کرد؟ گفتوگوی ما با حجتالاسلام علیرضا پناهیان، واکاوی دقیق این موضوع است و راهبردهایی برای عبور از این دوگانه ارائه میدهد که خواندن آن برای هر زائر و میدانداری ضروری است.