اقتصاد۲۴– پرونده ایران در مسیر شورای امنیت قرار گرفته است؟ این پرسشی است که این روزها و بعد از صدور قطعنامه شورای حکام درباره فعالیتهای هستهای جمهوری اسلامی ایران و انتقاد کشورهای عضو این نهاد بینالمللی از عدم همکاری تهران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی بسیار در محافل سیاسی شنیده میشود.
مسیری که تا اندازهای یادآور سالهای ابتدایی دولت محمود احمدی نژاد و ارسال پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل است.
اما آیا واقعا قطعنامه شورای حکام مقدمه ارسال پرونده ایران به شورای امنیت است؟ برای این منظور چه روندهایی باید طی شود و چه مدت زمانی لازم خواهد بود تا بار دیگر قطعنامههای شورای امنیت علیه ایران فعال شوند و آیا چین و روسیه میتوانند مانع از تصویب تحریمها علیه ایران شوند؟
در این گزارش به ۶ پرسش کلیدی در این خصوص پاسخ میدهیم.
همانطور که انتظار میرفت قطعنامه شورای حکام درباره برنامه هستهای زبان چندان تند و گزندهای نداشت و جنبه توبیخی یا تهدیدآمیز چندانی هم در آن دیده نمیشود. این بدان معناست که هنوز کشورهای عضو این مجموعه و همچنین قدرتهای غربی امید خود را برای احیای برجام از دست ندادهاند. به عنوان مثال در بخشی از این قطعنامه آمده است: «ارائه اطلاعات فنی معتبر از سوی ایران به مدیر کل آژانس او را در موقعیتی قرار خواهد داد که در گزارش بعدی خود مساله حل نشدهای را گزارش نکند و متعاقبا کشورهای شورای حکام هم نیازی برای اقدامات بعدی نداشته باشند.»
منظور کشورهای عضو شواری حکام در خصوص «اقدامات بعدی» طبیعتا ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت است؛ در نتیجه این شورا به صورت تلویحی هم به ایران این پیام را منتقل کرده که اگر همکاریهای خود با آژانس را گسترش دهد این مشکلات قابل حل است و به صورت غیرمستقیم ایران را تهدید کرده در صورتی که همچنان اختلافات و ابهامهای مدیر کل آژانس باقی بماند، این کشورها چارهای جز انجام اقدامات بعدی یا همان ارجاع به شورای امنیت را در پیش نخواهند داشت.