مشروح این یادداشت را در زیر میخوانید:
در مصاحبه با امير سرتيپ خلبان شهرام رستمي مطالبي عنوان شده است كه بسيار ناقص و محل نزاع و بحث و جدل است. بهعبارتی، یکسویه به موضوعات نگاه شده و به همین دلیل، بسیاری از واقعیتها مکتوم و ناگفته باقیمانده است. این در شرایطی است که حقوق جامعه و نسل جواني كه با بسياري از این موضوعات آشنا نيستند، اقتضاء میکند كه اطلاعات بهصورت كامل در اختيار آنان قرار گيرد تا اوّلاً حق مطلب به درستي اداء شود و در ثاني اصل امانتداری در ثبت تاريخ، رعايت و اجرائی شود. از این رو و با هدف محقق کردن اين موضوع، تصميم به نگارش اين مطلب گرفتم. لیکن در همین ابتدا، استدعا دارم تا طرح این مطلب را به نوعی، درخواستی مبنی بر سانسور مصاحبهها تلقی و منظور نکنند.
با تمام احترامي كه براي امير رستمي بهعنوان يكي از مسئولان سالهاي نهچندان دور ارتش جمهوري اسلامي ايران قايل هستم، اما نوع مطالب عنوان شده از سوي ايشان، اينجانب را كه افتخار همقطاري با ايشان را داشتهام به شدت نگران ساخته است. از سادهترین موضوعات تا مباحث جدی و بنیادین، تمامی مطالب محل تعمق دارد. آغاز سخن اینکه، بعد از ۱۸ سال از حذف لقب “تیمسار” و جایگزینی لقب “امیر”، چرا ایشان که از مقامات عالیرتبه ارتش بودند، اجازه میدهند اقدامات ارزشی تحت الشعاع قرار گرفته و ایشان را تیمسار خطاب نمایند!؟