به گزارش گروه سلامت خبرگزاری علم و فناوری آنا، بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده است که معولاً سیستم عصبی را مختل میکند به طوری که در دراز مدت تواناییهای حرکتی را کاهش میدهد.این بیماری به دلیل تخریب سلولهای عصبی در ناحیهای از مغز که پایه سیاه نام دارد رخ میدهد. لازم به ذکر است که پایه سیاه مسئول تولید دوپامین است. دوپامین یک ماده شیمیایی است که به کنترل حرکات بدن کمک میکند.
بیماری پارکینسون میتواند خطرناک باشد و تأثیرات جدی بر کیفیت زندگی افراد بگذارد. اگر این بیماری پیشرفت کند ممکن است مشکلاتی در بلع و گفتار ایجاد کند که در نهایت منجر به سوء تغذیه یا خطر خفگی میشود. این بیماری میتواند در بسیاری از افراد مبتلا به پارکینسون دچار افسردگی، اضطراب یا اختلالات شناختی شود که بر کیفیت زندگی نیز تأثیر منفی میگذارد.
پارکینسون نیز مانند همه بیماریها علائم مخصوص به خود را دارد. لرزش غیرارادی دستها و انگشتان در زمان استراحت یکی از نشانههای بروز این بیماری است. کاهش سرعت و دامنه حرکات، که منجر به مشکلاتی در انجام فعالیتهای روزمره میشود و همچنین احساس سفتی یا تنش در عضلات که موجب درد می شوند از دیگر نشانههای این بیماری است. اختلال در تعادل یکی دیگر از علائم این بیماری است که مشکلاتی را درحفظ تعادل و هماهنگی بدن ایجاد میکند. موارد گفته شده از علائم اصلی این بیماری محسوب میشوند.