کیارش کیان وش
هنوز برای بسیاری، «پارک علم و فناوری» تنها به معنای چند ساختمان مدرن با استارتاپهایی پشت اتاقهای شیشهای است. اما در واقعیت، این پارکها باید نقش ستون فقرات اقتصاد دانشبنیان کشور را ایفا کنند؛ مأموریتی که بدون تحول در مدلهای توسعه و نهادسازی مالی، محقق نخواهد شد.
چالش وابستگی به بودجه دولتی
دکتر محمدنبی شهیکی، معاون فناوری و نوآوری وزارت علوم، اخیراً هشدار داده است که اتکای صرف به بودجه دولتی، پارکها را به سازمانهایی کمتحرک و وابسته بدل میکند. برای آنکه این مراکز به موتور محرک نوآوری تبدیل شوند، باید از مسیرهای متنوعی تأمین مالی شوند؛ از سرمایهگذاری جسورانه و تأمین مالی جمعی گرفته تن و هزینه توسعه محصول را کاهش دهد.
حرکت از نسل اول و دوم پارکها – که تمرکز بر زیرساخت فیزیکی داشتند – به نسلهای سوم و چهارم که بر آموزش، مهارتافزایی و شبکهسازی متمرکزند، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
چشمانداز آینده: زیستبومی زنده و پویا
پارک علم و فناوری موفق جایی است که هر روز، ایدهای به محصول، محصولی به بازار و بازاری به سرمایهگذاری تازه متصل میشود. با یکپارچهسازی خدمات، استانداردسازی کیفیت، ایجاد سامانههای دیجیتال برای اشتراک منابع و برگزاری رویدادهای مشترک داخلی و بینالمللی، پارکها میتوانند به موتور محرک اقتصاد ملی تبدیل شوند.
در غیر این صورت، خطر آن وجود دارد که این مراکز، در بهترین حالت، به محوطههایی شیک اما کماثر تقلیل یابند.