اقتصاد۲۴- حدود یک سال از امضای تفاهمنامه ۴۰ میلیارد دلاری شرکت ملی نفت ایران و گازپروم روسیه (۲۸ تیرماه ۱۴۰۱) میگذرد، تفاهمنامهای که در آن توسعه میدانهای گازی کیش و پارس شمالی، فشارافزایی میدان پارس جنوبی، توسعه شش میدان نفتی، سوآپ گاز و فراورده، تکمیل طرحهای الانجی، احداث خطوط لوله صادرات گاز و همکاریهای علمی و فناورانه دیده شده؛ اهمیت این تفاهمنامه از آن جهت است که بخش مهمی از تداوم و حفظ برداشت از پارس جنوبی به این تفاهمنامه گره خورده است؛ آیا این تفاهمنامه به قرارداد منتهی میشود؟
شرکت ملی نفت ایران این روزها در جشن جابهجایی سکوی بهرهبرداری ۱۲C به موقعیت ۱۱B است و شاید نداند یک سال است که تداوم تولید از بزرگترین میدان گازی جهان (پارس جنوبی) را معطل گازپروم (توسعه میدانهای گازی کیش و پارس شمالی، فشارافزایی میدان پارس جنوبی) گذاشته است. اگر وزارت نفت دولت سیزدهم معتقد است دولت گذشته فاز ۱۱ را معطل توتال گذاشته است پس میتوان مدعی شد وزارت نفت دولت سیزدهم تداوم تولید از پارس جنوبی را به گازپروم گره زده، آن هم در شرایطی که شعارشان استفاده از ظرفیت داخلی است.