صدای ورزشکاران توانیاب ایران آنقدر رسا نیست که گوش فلک را کرد کند، در عین شایستگیهایی که بخش زیادی از ورزشکاران توانیاب با محدودیت امکانات از خود نشان میدهند، بازهم به شرایطشان کم توجهی خاصی میشود.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، ورزش ایران همچون سایر بخشها دچار مشکلات متعدد اقتصادی است. ورزشی که در بعد خصوصی دچار آسیبهای زیاد و وابستگی به بخش دولتی است و در بعد کلانتر که نیاز به بودجههای دولتی دارد، دچار آسیبهای مدیریتی. ورزشی که میلیونها دلار صرف مربیان و بازیکنان خارجی فوتبال آن میشود، بدون اینکه ثمری برای پیشرفت فوتبال ایران داشته باشند و پایان راه آنها هم فسخ یک طرفه و گرفتن تمام رقم قرارداد است، اما برای توسعه و پیشرفت ورزشهای مدالآور و نیازمند توجه، پول لازم وجود ندارد.
در یک فقره کوچک، باشگاه سپاهان اصفهان فقط به عنوان یکی از باشگاههای ورزشی کشور که فوتبال آن بیش از هر چیزی مورد توجه است بودجه یک سال اخیر بر اساس اسناد کدال بالغ بر ۹۳۳ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان است. بودجهای که به عنوان هزینه تبلیغات شرکت فولاد مبارکه اصفهان به عنوان یک شرکت دولتی به باشگاه سپاهان پرداخت میشود و قابل تأمل است.
البته که صرف چنین هزینههایی به شرط پیشرفت، توسعه و نشاط آوری کاملاً قابل تومیته ملی پارالمپیک در سال ۱۴۰۲ با دلاری که در کانال ۴۰ هزار تومان بود ۲۶۵ میلیارد در نظر گرفته شده بود و این بودجه در سال ۱۴۰۳ که دلار وارد کانال ۸۰ هزار تومان شده، آن هم در حالی که اعزام به پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس در برنامه بود به ۳۱۵ میلیارد رسید که از این بودجه هم ۲۹۸ میلیارد آن پرداخت کردهاند.
با وجود افزایش شدید قیمت دلار و بالا رفتن تورم و پیشبینیهای عجیب در خصوص قیمت ارز در سال ۱۴۰۴ بودجه کمیته ملی پارالمپیک ۱۵ درصد افزایش دارد و این بودجه به ۳۶۰ میلیارد میرسد. حالا مسعود پزشکیان باید نگاه برابر خود را در ارتباط با کمیته ملی المپیک و پارالمپیک نشان بدهد. ورزشکارانی که شاید صدای آنها آنقدر رسا نباشد که گوش فلک را کرد کند، اما نیازمند توجه بیشتر و نگاهی برابر است؛ آقای پزشکیان لطفاً توانیابان را هم دریابید.