بیگ بنگ: تقریبا ۷۰ سال پیش، فیزیکدان برنده جایزه نوبل «انریکو فرمی» این سوال مشهور را پرسید: «پس دیگران کجا هستند؟» او با این سوال به موجودات فضایی اشاره می کرد که با توجه به قدمت طولانی کهکشان راه شیری و میلیاردها سیاره قابل سکونتش ظاهرا باید تاکنون خودشان را نشان داده بودند. اما فضا بسیار بزرگ است و فاصله میان ستاره‌ها زیاد است. پس منطقی است که فکر کنیم سیگنال‌های حیات هوشمند بیگانه با وجود محدودیت سرعت نور، هنوز به ما نرسیده باشند.
خیلی خودخواهانه به نظر می‌رسد باور کنیم که می‌توانیم انگیزه‌هایی که آن‌ها می‌توانند برای رفتارشان با یک تمدن سطح پایین‌تر مثل ما داشته باشند را متصور شویم. با این حال، بعضی تلاش می‌کنند پارادوکس فرمی را با یک فرضیه‌ی باغ‌وحش( یا ترجیحا یک ذخیره‌گاه طبیعی) توضیح دهند. این فرضیه می‌گوید که بیگانه‌ها ما را مثل کاری که ما با یک ذخیره‌گاه طبیعی می‌کنیم تنها گذاشته‌اند؛ آن‌ها در کار ما دخالت نمی‌کنند تا به ما اجازه دهند آزادانه و با مسیر خودمان رشد و توسعه پیدا کنیم. موجودات هوشمند فرازمینی آنجا هستند ولی هیچ‌وقت خود را نشان نمی‌دهند. در عوض٬ آن‌ها نقش مشاهده‌کننده را ایفا‌ء خواهند کرد.