اقتصاد۲۴– شورای حکام بامداد پنجشنبه قطعنامه ارائه شده علیه ایران توسط آلمان، فرانسه، انگلیس و آمریکا را تصویب کرد؛ این قطعنامه با رای موافق ۳۰ کشور، رای مخالف دو کشور چین و روسیه و رای ممتنع سه کشور هند، لیبی و پاکستان به تصویب رسید. این در حالی است که قطعنامه مورخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۰ در زمان دونالد ترامپ با ۲۵ رای موافق به تصویب رسید، اما اکنون تعداد آرای مثبت افزایش یافته که نشان از اجماع بیشتر علیه پرونده ایران دارد. در این رابطه تهران باید سیاستی را در دستور کار قرار دهد که مانع از اجماع سازی علیه کشور در پروندههای مختلف به ویژه پرونده هستهای شود. از سوی دیگر هرچند که گفته میشود این قطعنامه چندان شدیداللحن نیست و حتی زمان مشخصی را برای همکاریهای ایران و آژانس تعیین نکرده است. اما مساله اینجاست که تا دو نشست بعدی شورای حکام یعنی بازه زمانی ۳ تا ۶ ماهه ایران باید سیاستی را در دستور کار قرار بدهد که پرونده ایران به شورای امنیت ارجاع نشود و توافقی انجام شود.
رضا نصری، کارشناس مسائل بینالملل نیز درباره روند فعلی تحولات و سیاستهایی که تهران باید در دستورکار قرار دهد گفت: «هنوز امکان احیای برجام وجود دارد، اما برای تحقق این امر، ایران ابتدا باید ابتکارعمل را به دست بگیرد.»
نصری با اشاره به اینکه با تصویب قطعنامه اخیر چند اتفاق افتاده است، توضیح داد: «در وهله نخست، این فرصت برای آمریکا فراهم شده تا با توسل به سازوکارهای شورای حکام، آژانس نقشه راه ادامه مذاکرات را تعیین کند و ایران را تحت فشار تهدید ارجاع مجدد آن به شورای امنیت- اینبار به واسطه یک سازوکار چندجانبه بینالمللی- قرار دهد. این یعنی امروز عملا سازوکارهای آژانس در خدمت طرف مقابل ایران بر سر میز مذاکره قرار گرفته است.»
این کارشناس با اشاره به اینکه با بهره برداری آمریکا از شورای حکام، آژانس این فرصت را پیدا کرد تا تقصیر شکست احتمالی مذاکرات و تبعات آن را عملا به گردن ایران بیندازد، گفت: «تا چند ماه پیش ایران در جایگاهی قرار داشت که میتوانست «قانون شکنی ترامپ» و پیروی بایدن از همان سیاست را مقصر شکست برجام و تضعیف رژیم عدم اشاعه معرفی کند. اما رای بالای پیش نویس قطعنامه آمریکایی-اروپایی در شورای حکام و همچنین مواضع خیلی از کشورهای دیگر در واکنش به آن نشان داد آمریکا موفق شده نوعی اجماع علیه ایران سازماندهی کند تا در صورت شکست مذاکرات از آن برای اقدامات بعدی بهره برداری کند.»