به گزارش سرویس دنیای ورزش ساعدنیوز، بهترین و با ارزش ترین نبردها نبرد با طبیعت است معمولا تصور می شود که صخره نوردی مخصوص افرادی است که طرفدار آدرنالین بالا هستند اما در حقیقت این ورزش یک ورزش ماجراجویانه است که اکثر افراد میتوانند از آن لذت ببرند. برای صخره نوردی لازم نیست که جوان باشید یا بدنی آماده داشته باشید زیرا افراد زیادی وجود دارند که در بزرگسالی صخره نوردی را می آموزند.اگر شما نیز برای آموختن آن هیجان زده هستید بهترین راه برای شروع یادگیری شروع زیر نظر یک شخص با تجربه در صخره نوردی یا رفتن به یک آموزشگاه صخره نوردی است.علاوه بر آن دستورالعمل هایی که به شما در طول راه کمک میکند در ادامه ارائه شده است.
در اکثر اوقات پس از گذشت زمان کوتاهی از دوران کوهنوردی و به دنبال علایق شخصی میل به صخره نوردی یا سنگنوردی در وجود کوهنورد زنده می گردد. دیدن صخره ها و تمایل شدید به انجام صعود از دیواره های کوتاه و بلند از جمله عطشی است که هیچگاه کوهنورد را رها نخواهد نمود. با توجه به این اشتیاق و جهت غلبه بر آن، آموزش صحیح نزد یک مربی با تجربه و حرفه ای صخره نوردی ضروری می باشد. در مقاله امروز می خواهیم شما را با نحوه انجام این رشته ورزشی جذاب و اصول و تکنیک های آن آشنا نماییم تا با آگاهی بیشتری دست به انتخاب بزنید.
بهترین شیوه ایستادن این است که همیشه به طور مستقیم با فاصله مناسب از سنگ ایستاد و سنگینی وزن را بیشتر بر پاها وارد نمود تا بر دست ها.
باید حدود مسیر را به طور کلی تعیین نمود و مکان هایی را که امکان استراحت وجود دارد، را در نظر گرفت. هنگامی که هر یک از افراد تحت نظر مربی به استراحتگاه می روند، باید چگونگی به انجام رساندن مرحله بعدی را به دقت بررسی نمایند.
از گیره ها به ترتیب صحیح استفاده و سعی نمایید برای هر حرکت مدت زمان زیادی وقت نگذارید. ولی قبل از این که مطمئن نشده اید از عهده حرکت بعدی بر می آیید یا نهt تلاش خود را شروع نکنید. دقت داشته باشید که عدم آگاهی از استفاده صحیح از ترکیب گیره ها، علامت نداشتن آمادگی کافی می باشد.
در پایان هر شیب دقت بیشتری نمایید تا کار را سریع و به طور صحیحی به اتمام برسانید. همچنین به هنگام بالا رفتن، محل گیره ها را به یاد داشته باشید تا در بازگشت از آن ها استفاده نمایید.
زمانی که تصمیم به بازگشت می گیرید برای فرود، باید مصمم باشید تا از اتلاف انرژی جلوگیری نمایید. تزلزل و کند تصمیم گرفتن می تواند سبب خستگی زیاد گردد.
حفظ رعایت فاصله مناسب با سنگ مهم است. به طور معمول افراد کم تجربه فاصله را مراعات نمی کنند و به صخره می چسبند. این کار نه تنها به خاطر چسبیدن لباس به شخص، حرکت را بسیار دشوار می نماید، بلکه سبب می گردد تا برآمدگی ها به خوبی مشاهده نگردند و خطر لغزش افزایش بیابد.
تعادل و ریتم و آهنگ حرکت بسیار مهم می باشد. در اغلب صخره ها می توان از دست های خود برای ایجاد تعادل استفاده نمود و از یک گیره به گیره بعدی به شیوه ای متعادل و هماهنگ با کمترین کوشش به جلو هدایت گردید.
دست ها تا جایی که امکان داشته باشد باید پایین تر از شانه ها باشد تا از کاهش جریان خون به بازوها و دست ها که استراحت های مکرر را ایجاد خواهد نمود، جلوگیری به عمل آورد. در هوای سرد و مرطوب استفاده از دستکش های بدون انگشت مهم است.
تا جایی که امکان دارد از گیره های در دسترس استفاده نمایید. ولی چنانچه بتوانید به سرعت و به آسانی و با قدی بلند مشکل را برطرف نمایید، استفاده از آن ها ضروری نمی باشد.
چنانچه احساس لرزش در پاهای شما آغاز گشت، وضعیت خود را تغییر دهید. بهترین راه حل این است که بغل یا پاشنه پا را برای چند لحظه بر روی گیره قرار دهید.
عجله نمودن در چنگ انداختن و گلاویز شدن با صخره ها چیزی جز ایجاد خطر نمی باشد. خونسردی و تنظیم چگونگی به کارگیری گیره ها و سپس حرکت آگاهانه و آرام، نشان دهنده تجربه یک صعودگر خوب می باشد. با این وجود حرکت سریع در جایی که باید انجام گردد، لازم و مهم است. چرا که با آویزان شدن های بی مورد بر روی گیره های کوچک انرژی زیادی از صخره نورد تلف می گردد.
دیواره های آموزشی ابتدایی: که امکانات پیچیده حرفه ای ندارند و همچنین از نظر ارتفاع می توانند در اختیار عموم قرار بگیرند.
برج های صعود: این برج ها به منظور استفاده صخره نوردان حرفه ای و پیشرفته طراحی گشته و به طور عموم از ارتفاعی در خور توجه برخوردار هستند و امکانات نصب، حمایت میانی و کارگاه برای فرود و برگشت بر روی آن ها تعبیه گشته است. این دیواره ها نیازمند یک مکان سرپوشیده با مدیریت و مربی آموزشی و حتی سالن کنفرانس هستند. علاوه بر این نور، تهویه و فضای کافی از ملزومات این نوع برج ها می باشد. برج های صعود پیشرفته معمولاً به شکلی طراحی گردیده اند که گیره های آن قابلیت تغییر داشته باشند و مسیر را به دلخواه و بر حسب نوع نیاز درجه بندی می نمایند.