ساعدنیوز: داریوش بزرگ، نابغه قدرت و امپراتوری هخامنشی، مصر را تثبیت کرد و امپراتوری را به اوج رساند. از او آثار و کتیبههایی تاریخی به جا مانده که اولین روایتگر وقایع قبل و بعد از سلطنت او هستند. اما راز عصای او چیست؟ این شیء پادشاهی چگونه به نماد قدرت او در آسیا تبدیل شد؟
به گزارش سرویس تاریخ و فرهنگ پایگاه خبری ساعدنیوز، داریوش بزرگ را میتوان به حق یکی از باهوشترین و برترین نوابغ عصر باستان در تثبیت قدرت و گسترش امپراتوری آسیا نامید. او، شاهنشاه هخامنشی، در دوران سلطنت خود (522 تا 486 پیش از میلاد)، نه تنها مرزهای ایران را به اوج وسعت خود رساند، بلکه با اقدامات مدیریتی بینظیر، بنیان یک امپراتوری دوامآور را بنا نهاد.
یکی از مهمترین اقدامات داریوش هخامنشی در زمان سلطنت خود، تثبیت مصر به عنوان یکی از استانهای (ساتراپیهای) قدرتمند ایران بود. این اقدام، علاوه بر اهمیت سیاسی و اقتصادی، نشان از دیدگاه استراتژیک او در کنترل شاهراههای حیاتی و مناطق ثروتمند داشت. در دوران سلطنت او، امپراتوری هخامنشی به اوج قدرت و شکوه رسید و تمدن پارسی به عنوان یک قدرت جهانی غیرقابل انکار شناخته شد.