اقتصاد۲۴- اقتصاد ایران در آستانه ورود به دورهای قرار گرفته که بسیاری از اقتصاددانان آن را دشوارتر از خودِ جنگ میدانند؛ دوره پساجنگ. تجربه کشورهایی که جنگ را پشت سر گذاشتهاند نشان میدهد پایان درگیری نظامی، الزاما به معنای بازگشت فوری ثبات اقتصادی نیست. برعکس، معمولا در این دوره فشار بر منابع ارزی، افزایش انتظارات عمومی و جهش تقاضا برای واردات، اقتصاد را وارد مرحلهای حساس میکند. در چنین شرایطی، مدیریت منابع ارزی دیگر صرفا یک ابزار اقتصادی نیست؛ بلکه به مسئلهای مرتبط با ثبات اجتماعی و امنیت اقتصادی کشور تبدیل میشود، اما در همین شرایط که جنگ ۴۰ روزه راههای ورودی ارز به کشور را محدودتر از همیشه کرده است، نگاهی به مخارج ارزی کشور نشان میدهد که هزینهکرد بیحساب و کتاب معدود منابع ارزی همچنان ادامه دارد. این در حالی است که کنترل واردات کالاهای غیرضروری و محدودسازی تخصیص ارز به مصارف غیرمولد – از سفرهای خارجی تا واردات کالاهای لوکس و تخصیص ارز به هر نفر – میتواند یکی از مهمترین اولویتهای سیاستگذار باشد.
ریختوپاش درآمدهای ارزی همچنان ادامه دارد؛ آنهم در شرایطی که کشور در جنگ و محاصره دریایی به سر میبرد و چشمانداز صادرات نفت مبهم است و بخش قابل توجهی از ظرفیت صادراتی فولاد و پتروشیمی در جنگ خسارت دیده است.