نبود نظارت روی قیمت مسکن حالا بیشتر از قبل شرایط را برای متقاضیان سخت کرده آن هم برای مستاجرهایی که این روزها شبیه شعر فرهاد مدام «تو فکر یک سقف هستند.»
خبرگزاری مهر – مجله مهر؛ رویا سادات هاشمی: تقویم برای مستاجرها کابوس است. حالا میخواهد ماهانه و موعد اجاره باشد یا تقویم سالانه که ۳۳ بند وجودشان بلرزد که صاحبخانه چقدر باید روی آن اضافهکند. مسئله فقط گرانی خانه نیست؛ مسئله این است که مسکن دارد سهم بیشتری از درآمد مردم را میبلعد و هر سال هم فاصله میان حقوق و هزینه خانه بیشتر میشود. قسمت تلخ ماجرا اینجاست که خیلیها دیگر نه از خرید خانه حرف میزنند و نه حتی از خانه بهتر؛ دغدغهشان این است که سال بعد بتوانند همین خانهای را که در آن زندگی میکنند، حفظ کنند یا نه.
در این میان، نسخههایی مثل وام مسکن هم برای خیلیها چندان امیدبخش نیست. وامی که خودش سود و قسط سنگین دارد، وقتی قیمت خانه چند برابر توان مالی یک خانواده است، بیشتر شبیه اضافه شدن یک بدهی به فهرست مشکلات است تا راهحل خانهدار شدن. سؤال اما اینجاست؛ وقتی قیمت مسکن از توان مردم فاصله گرفته، قرار است چه کسی این فاصله را کم کند؟ و دولت و مسئولان چرا نظارت و کاری برای این قیمتهای افسار گسیخته نمیکنند.