به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حجت الاسلام و المسلمین محمد حسین امین نویسنده و پژوهشگر دینی، به تبیین نگاه روایات به مقوله «برکت در تنگنا» پرداخته است که در ادامه میخوانید:
برکت؛ آن کیمیایِ ناپیدای زندگی
زندگی در نگاه مومن، صرفاً یک معادله ریاضی میان ورودی و خروجیِ جیب نیست. گاهی میبینی کسی هزار دارد و در یک چشمبرهمزدنی هیچ میشود، و دیگری اندکی دارد که تو گویی انگار چشمهای جوشان در دل آن نهفته است. این همان معنای لغوی و اصطلاحی «برکت» است؛ یعنی ثبات، رشد و فزونی در چیزی که به ظاهر محدود است [۱]. برکت، امضای پروردگار پایِ داشتههای ناچیز ماست تا در کورانِ سختیها، قد خم نکنیم.
بنابر روایت ابنا، در منطقِ وحی، برکت به معنای زیاد بودنِ فیزیکی نیست، بلکه به معنای «خیرِ ماندگار» است. همانطور که امام علی(ع) میفرمایند: «البَرَکَةُ فی مالِ مَن آتَی الزَّکاةَ»؛ برکت در مال کسی است که حقوق الهی را بپردازد [۲]. این یعنی وقته فرشتگانش مباهات میکند و برکت را به عنوانِ پاداشِ این صبر و رضا، در رگهای زندگی او جاری میسازد.
منابع و پاورقیها:
۱. مفردات الفاظ القرآن، راغب اصفهانی، ذیل واژه «برک». (معنای برکت: ثبوت الخیر الالهی فی الشیء).
۲. غرر الحکم و درر الکلم، ص ۴۰۴، حدیث ۹۲۸۸.
۳. صحیح مسلم، ج ۳، ص ۱۶۳۰، حدیث ۲۰۵۹؛ (این روایت در منابع شیعی نظیر «دعائم الاسلام» نیز با همین مضمون آمده است).
۴. سوره مبارکه طلاق، آیه ۳.
۵. نهجالبلاغه، خطبه ۱۴۳ (اشاره به آیات ۱۰-۱۲ سوره نوح).
۶. وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، ج ۱۷، ص ۴۴، حدیث ۲۱ space (عن الصادق ع: بَکِّروا فی طَلَبِ الرِّزقِ…).
۷. سوره مبارکه ابراهیم، آیه ۷.