در حالی که شتر به عنوان نماد استقامت و بخشی از فرهنگ بومی منطقه شرق هرمزگان شناخته میشود، رهاسازی بیضابطه این حیوانات در محورهای مواصلاتی، اکنون به یکی از چالشهای جدی و مرگبار ایمنی در جادهه های شرق هرمزگان تبدیل شده است.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی«هرمز»؛ با گذشت سالها از مطرح شدن معضل شترهای سرگردان، همچنان شاهد تکرار حوادث ناگوار جادهای در شرق استان هستیم. در بسیاری از نقاط این محورها در کنار رنگ بدن شترها که در شب بهخوبی قابل تشخیص نیست، باعث شده تا برخورد خودروها با این حیوانات، آمارهای تصادفات جرحی و فوتی را در این منطقه به شدت افزایش دهد.
روایت قربانیان و اهالی منطقه
برای درک عمق فاجعه، پای صحبتهای دو تن از شهروندانی که مستقیماً با این معضل دستوپنج نرم میکنند، مینشینیم.
آمحمد عسکری، راننده کامیون که مسیر میناب به جاسک را بهصورت روزانه تردد میکند، میگوید: من بیش از پانزده سال است که در این جاده رانندگی میکنم. شبها وقتی از میناب به سمت جاسک میروم، انگار دارم در میدان مین رانندگی میکنم. شترها به صورت گلهای و بدون هیچ ساربان یا حصاری، وسط جاده در حال چرا هستند یا عرض جاده را طی میکنند. بارها مجبور شدهام ترمز شدید بگیرم که منجر به واژگونی یا انحراف شده است. صاحبشان کجاست؟ چرا هیچکس پاسخگو نیست؟ هر بار که تصادفی رخ میدهد، مسئولان وعده میدهند که شترها را جمعآوری میکنند، اما فردای آن روز دوباره همان آش و همان کاسه است.
از سوی دیگر، این معضل تنها جان رانندگان را تهدید نمیکند، بلکه کشاورزان و باغداران محلی نیز از دست رهاسازی شترها به ستوه آمدهاند.