وقتی هوای تهران گروگان فرسودگی و بی‌عملی مسئولان است

نه حمل‌ونقل عمومی توان پاسخ‌گویی دارد، نه برنامه‌های اسقاط به نتیجه رسیده و نه تصمیم‌گیری‌ها از اراده‌ای برای تغییرات اساسی حکایت دارد. بحران آلودگی هوا در حالی ادامه دارد که حتی ساده‌ترین راه‌حل‌ها سال‌هاست روی میز خاک می‌خورند؛ و این وضعیت تنها یک چیز را نشان می‌دهد؛ هر ساله ۵۰ هزار نفر قربانی بی‎‌عملی مسئولان در حوزه مدیریت آلودگی هوا هستند.
وقتی هوای تهران گروگان فرسودگی و بی‌عملی مسئولان است
نه حمل‌ونقل عمومی توان پاسخ‌گویی دارد، نه برنامه‌های اسقاط به نتیجه رسیده و نه تصمیم‌گیری‌ها از اراده‌ای برای تغییرات اساسی حکایت دارد. بحران آلودگی هوا در حالی ادامه دارد که حتی ساده‌ترین راه‌حل‌ها سال‌هاست روی میز خاک می‌خورند؛ و این وضعیت تنها یک چیز را نشان می‌دهد؛ هر ساله ۵۰ هزار نفر قربانی بی‎‌عملی مسئولان در حوزه مدیریت آلودگی هوا هستند.

به گزارش خبرنگار آنا،  تهران دوباره زیر لایه‌ای از دود بیدار شد؛ شهری که این روز‌ها نه از پاییز، که از «کمبود هوا» می‌لرزد. خیابان‌ها شلوغ‌اند، اما نفس‌ها کوتاه؛ آسمان پیدا نیست، اما هشدار‌ها رنگی تازه ندارند. همه‌چیز بوی تکرار می‌دهد؛ بحرانی که آن‌قدر تکرار شده که دیگر صدای زنگ خطرش هم در گوش مسئولان آشنا به نظر می‌رسد. امسال نیز، مانند سال‌های گذشته، نسخه مدیریتی همان نسخه همیشگی است: تعطیلی؛ اقدامی که هوا را پاک نمی‌کند، بلکه برای چند ساعت فقط واقعیت را از چشم شهر پنهان می‌کند.

تعطیلی؛ نسخه‌ای قدیمی برای بحرانی که جوان نیست

تعطیلی‌ها معمولاً از مدارس آغاز می‌شود و به‌تدریج به ادارات می‌رسد؛ درحالی‌که هر روز تعطیلی، تبعات اقتصادی چشمگیری دارد. میثم لطیفی، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان اداری و استخدامی دولت شهید رئیسی، در سال ۱۴۰۱ اعلام کرده بود هر روز تعطیلی حدود ۲۴۰۰ میلیارد تومان هزینه برای دولت ایجاد می‌کند. با توجه به افزایش نرخ تورم و هزینه‌های جاری، برآورد می‌شود که این رقم اکنون چندین برابر شده باشد.

منبع  : خبرگزاری آنا

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *