شمیم شومالی مسیر حرفهای خود را از طراحی بصری آغاز کرده، اما امروز فعالیتش در نقطهای میان هنر، طراحی، انیمیشن و فناوری قرار دارد؛ جایی که اثر هنری دیگر الزاماً چیزی نیست که فقط تماشا شود.
شومالی، هنرمند و پژوهشگر رسانههای تعاملی، در سالهای اخیر تجربههای متفاوتی را در حوزههای انیمیشن، طراحی تجربه و رسانههای دیجیتال دنبال کرده است. آثار انیمیشن او در رویدادها و جشنوارههای مختلف بینالمللی نمایش داده شدهاند و در کنار فعالیت هنری، پژوهش دانشگاهی او نیز بر رابطه میان طراحی، رسانه و تجربه مخاطب متمرکز است.
در گفتوگو با شومالی، از مسیری صحبت کردیم که از طراحی آغاز شد و به رسانههای تعاملی رسید؛ از اینکه چرا برای او «مخاطب» بخشی از اثر است تا اینکه فناوری چگونه میتواند از یک ابزار تولید، به بخشی از زبان هنری تبدیل شود.
شومالی، هنرمند و پژوهشگر رسانههای تعاملی، در سالهای اخیر تجربههای متفاوتی را در حوزههای انیمیشن، طراحی تجربه و رسانههای دیجیتال دنبال کرده است. آثار انیمیشن او در رویدادها و جشنوارههای مختلف بینالمللی نمایش داده شدهاند و در کنار فعالیت هنری، پژوهش دانشگاهی او نیز بر رابطه میان طراحی، رسانه و تجربه مخاطب متمرکز است.
در گفتوگو با شومالی، از مسیری صحبت کردیم که از طراحی آغاز شد و به رسانههای تعاملی رسید؛ از اینکه چرا برای او «مخاطب» بخشی از اثر است تا اینکه فناوری چگونه میتواند از یک ابزار تولید، به بخشی از زبان هنری تبدیل شود.
مسیر حرفهای شما از طراحی بصری شروع شد. چه چیزی باعث شد از طراحی به سمت انیمیشن و بعد رسانههای تعاملی حرکت کنید؟
