
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، رضا مهدوی، پژوهشگر موسیقی و نوازنده سنتور در گفتوگویی با تأکید بر مظلومیت و سادهزیستی رهبر شهید گفت: حقیقت ماجرا این است که رهبر ما یک رهبر معمولی نبود؛ رهبری ادیب، شاعر، موسیقیشناس، رزمنده، مجاهد و ایراندوست بود که تمام وجود خود و خانوادهاش را برای ایران صرف کرد. بسیاری از کسانی که ایشان را نمیشناختند، تازه پس از شهادتش به شناختی از ایشان رسیدند و طلب عفو کردند.
او به شگفتی اهالی هنر در دیدارهای تخصصی با رهبر شهید اشاره کرد و افزود: در نشستهایی که ایشان با اهالی سینما، نمایش و موسیقی داشتند، بسیاری از موسیقیدانها از حجم اطلاعات تخصصی ایشان شگفتزده میشدند. ایشان دستگاههای موسیقی ایرانی را بهخوبی میشناختند و حتی رهنمودهای فنی ارائه میدادند.
بنابر روایت ایسنا، این کارشناس موسیقی با بیان خاطرهای تاریخی گفت: سالهای ۷۴ یا ۷۵ در استودیو ۱۰۳ صداوسیما، من نوازنده سنتور گروهی بودم که علیرضا افتخاری اثری از بیژن ترقی با آهنگسازی استاد مهیار فیروزبخت را اجرا کرد. همچنینalign:center”>
اجرای موسیقی در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری مسعود پزشکیان توسط رهبر شهید در حسینیه امام خمینی (ره)، که آن زمان بسیار مورد توجه واقع شد.
این کارشناس موسیقی در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع هنر متعهد پرداخت و گفت: ایشان بر این باور بودند که اثر به مؤثرش مربوط است؛ یعنی هنرمند باید خود به آنچه میآفریند باور داشته باشد. اگر اثری از دل برخیزد، مانند برخی آثار محسن چاوشی یا قطعات دیگری که ناگهان در جامعه فراگیر میشوند، دلیل آن همان پیوند قلبی هنرمند با اثر است. وقتی هنرمند متعهدانه از ابزارهای فناوری بهره بگیرد، نوعی امت واحده هنری شکل میگیرد که اثر آن در ذهن و زبان مردم جاری میشود.
او بیان کرد: چنین رهبری که در عرصه سیاست مقتدر بود، در حوزه هنر نیز هم جاذبه داشت و هم دافعه؛ هرجا لازم بود با رأفت و گذشت رفتار میکرد و هرجا ضرورت داشت، با صلابت میایستاد. در حوزه هنر نیز دغدغه اصلی ایشان، محتوا، هدف و اندیشهورزی بود.
