
گروه اقتصادی: جنگ همواره دو وجه دارد؛ یک وجه آن، ویرانی زیرساختها و تأسیسات صنعتی است و وجه دیگر، فشار روانی و اقتصادی بر معیشت مردمی که قرار است این ویرانیها را بازسازی کنند. مصطفی پوردهقان، دبیر کمیسیون صنایع و معادن مجلس، در گفتوگوهای اخیر خود تصویری از تابآوری صنعتی ایران ترسیم کرده که امیدوارکننده است: بازسازی ۹۰ درصد پتروشیمیهای آسیبدیده، احیای خطوط تولید فولاد با بهرهوری بالاتر، و مهار خسارتهای مستقیم و غیرمستقیم جنگ در حدود ۵۰۰۰ واحد صنعتی.
به گزارش بولتن نیوز، اما در سایه این خبر خوش، خبر ناخوشی نیز شنیده میشود: افزایش قیمت مقاطع فولادی بدون دلیل و صرفاً به بهانه جنگ، آن هم در حالی که ایران جزو ۱۰ تولیدکننده برتر فولاد جهان است و تولید داخلی از نیاز بیشتر است. این افزایش، علاوه بر خسارت مادی، بار روانی منفی نیز بر دوش جامعهای گذاشته که پیش از این نیز با تورم و فشار معیشتی دستوپنجه نرم میکرد.
این مقاله، با تکیه بر اظهارات پوردهقان و دیگر مقامات مسئول، تلاش میکند تا این دو روی سکه را کنار هم بگذارد: از یک سو، توانمندی بینظیر متخصصان ایرانی در بازسازی صنایع؛ از سوی دیگر، ضعف در مدیریت پیامدهای معیشتی جنگ و سوءاستفاده فرصتطلبان از شرایط بحرانی.
