پژوهشگران نوعی اختلالی موقعیت ناآگاهی را بررسی کردهاند که باعث میشود برخی افراد حتی در محیطهای کاملاً آشنا نیز مسیر خود را گم کنند. این اختلال ناشی از آسیب مغزی یا بیماری عصبی نیست، بلکه به ناتوانی مغز در ساخت نقشه شناختی از محیط اطراف مربوط میشود.
به گزارش زومیت، افراد مبتلا معمولاً نشانهها و ساختمانهای آشنا را به خاطر میسپارند، اما نمیتوانند موقعیت آنها را در قالب یک نقشه ذهنی منسجم کنار هم قرار دهند. این اختلال میتواند باعث وابستگی شدید به GPS، کاهش استقلال فردی و اجتناب از رفتوآمد در مسیرهای ناآشنا شود.
مهارت جهتیابی قابل تمرین است و برنامههای آموزشی، بهویژه در محیطهای مجازی، میتوانند به بهبود توانایی مسیریابی این افراد کمک کنند.
شاید برای شما هم پیش آمده باشد که هنگام رانندگی یا پیادهروی، برای پیدا کردن مسیر به نقشه تلفن همراه تکیه کنید. حالا تصور کنید در میانه راه ناگهان باتری گوشی تمام شود یا برنامه مسیریاب از کار بیفتد. احتمالاً برای چند لحظه دچار سردرگمی میشوید، اما با دیدن خیابانی آشنا یا ساختمانی معروف یا پرسیدن آدرس از دیگران، دوباره مسیر خود را پیدا میکنید.
اما برای گروهی از افراد، این سردرگمی هرگز پایان نمییابد. آنها نهتنها در محلههای ناآشنا، بلکه حتی در محیطهایی که سالها در آن زندگی کردهاند نیز ممکن است راه خود را گم کنند. برخی از این افراد حتی هنگام جابهجایی در خانه خود نیز احساس میکنند نمیدانند
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();