اما اگر اختلال حادثهای موقت نباشد و بخشی از وضعیت عادی کسبوکار به شمار آید، همین منطق میتواند نتیجهای کاملاً متفاوت بدهد.
این مسئله برای شرکتهای دانشبنیان و فناور ایرانی جدیتر است. این شرکتها، فارغ از نوسانات اقتصادی، به نیروی متخصص، اینترنت و زیرساخت دیجیتال، قطعات و تجهیزات، سرویسهای خارجی، سرمایه و مشتریان بزرگ وابستهاند؛ وابستگیهایی که هرکدام میتواند به نقطه آسیب تبدیل شود. گزارشهای تازه بانک جهانی نیز از نااطمینانی بسیار بالا در اقتصاد ایران، فشار تورمی، محدودیت تجارت و سرمایهگذاری و دشواریهای ناشی از محدودیتهای مالی و تجاری خبر میدهند. اختلالهای گسترده اینترنت در سال ۲۰۲۶ نیز نشان داد که حتی دسترسی دائمی به زیرساخت ارتباطی، برای یک کسبوکار دیجیتال، دیگر امری بدیهی نیست.