به گزارش صراط به نقل از عصر ایرانیان، نگاهی به اظهارات تاریخ مصرف گذشته محمد خاتمی
تحجر: جانبداری کردن از عقاید و افکار قبلی همراه با نپذیرفتن آرا و اندیشههای دیگر. کلیدواژهای آشنا در ادبیات سیاسی ایران که بهراحتی میتوان اثری از آن را در اکثر حملات سیاسی اصلاحطلبان به مخالفانشان در رسانههای متبوعشان جستوجو کرد. اما اگر بخواهیم این واژه را از مصادره اصلاحطلبان خارج کنیم و مجدداً به آن بنگریم و در ساختار سیاسی ایران به دنبال مصادیقی از این عبارت بگردیم، به نتایج دیگری دست پیدا میکنیم.
در این موضوع، انتشار محتوای جلسه یکی از رؤسای جمهور اسبق کشور حاوی نکات جالبی است که در تفسیر این عبارت، کمک شایانی به مخاطب برای یافتن مصادیق تحجر میکند.<خت واقعیت را بر صورت کبود خود احساس کند.
اگر تحجر را صرفاً ایستادگی بر یک باور ندانیم، بلکه اصرار بر نسخهای شکستخورده، بدون توجه به تغییر شرایط و نتایج عینی آن تعریف کنیم، آنگاه رفتار این جریان سیاسی بیش از پیش قابل تأمل خواهد بود. تجربه سه دهه گذشته نشان میدهد که هر بار با وجود تغییر دولتها، تغییر شرایط منطقهای و بینالمللی و حتی تغییر رفتار آشکار طرف مقابل، نسخه واحد «توافق به هر قیمت» همچنان بهعنوان تنها راهحل معرفی شده است. این در حالی است که نه رفتار آمریکا نسبت به جمهوری اسلامی تغییر بنیادینی داشته و نه تضمینی برای پایبندی این کشور به تعهدات خود ایجاد شده است. با این وجود، همچنان همان الگو با ادبیاتی مشابه بازتولید میشود و هرگونه نقد آن نیز با برچسبهایی همچون تندروی، مخالفت با صلح یا همسویی با دشمن پاسخ داده میشود.