اظهارات اعضای حزب کارگزاران سازندگی در کنگره سالانه این حزب که پنجشنبه گذشته برگزار شد، حسابی خبرساز شده و باعث شده خیلیها بگویند فصل جدیدی از تعامل این حزب با دولت حسن روحانی آغاز شده است.
جوان آنلاین: اظهارات اعضای حزب کارگزاران سازندگی در کنگره سالانه این حزب که پنجشنبه گذشته برگزار شد، حسابی خبرساز شده و باعث شده خیلیها بگویند فصل جدیدی از تعامل این حزب با دولت حسن روحانی آغاز شده است. اعضای حزب کارگزاران از غلامحسین کرباسچی گرفته تا سعید لیلاز در این کنگره آنچنان به دولت تاختند که شاید تعبیر «عبور از روحانی» برای آن از اعتبار حداقلی برخوردار باشد. در این بین شاید قبل از هرچیزی باید به این سوال جواب داد که چرا مساله جدایی کارگزاران و حسن روحانی مهم است؟ پاسخ این است که کارگزاران سازندگی از نزدیکترین احزاب به حسن روحانی رئیس دولتهای یازدهم و دوازدهم بود. اعضای این حزب که علاوهبر ساماندهی بخشی از فعالیتهای انتخاباتی حسن روحانی، در بیانیهها و سخنرانیهای متعدد، از سال 92 تا 96 خود را «متحد استراتژیک» حسن روحانی و «شکلدهنده ائتلاف حامی روحانی» و «طرف مشورت» معرفی کردهاند، از سال 92 و در جریان تشکیل کابینه توانستند بخش قابلتوجهی از کابینه را به اعضا و نزدیکان خود اختصاص دهند، بهطوری که مهمترین پست کابینه پس از رئیسجمهور به آنها تعلق گرفت و اسحاق جهانگیری هم در دولت اول و هم در دولت دوم روحانی در جایگاه معاون اولی مستقر شد. اسحاق جهانگیری بهعنوان عضو مطرح حزب کارگزاران حتی در جریان انتخابات ریاستجمهوری سال گذشته بهعنوان کاندیدای پوششی حسن روحانی وارد کارزار رقابت شد و نقش موثری در پیروزی مجدد روحانی ایفا کرد.
البته نباید فراموش کرد در دولت دوم حسن روحانی بخشی از سیاستهای رسانهای به محمد قوچانی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران واگذار شد و به عبارتی با انتصاب او بهعنوان مشاور رسانهای حسن روحانی که البته بعدها گفته شد او دبیری و مسئولیت «شورای گردآوری، تدوین و مستندسازی آثار رئیسجمهور» را برعهده دارد، تاثیر مستقیم شایعهها در تدوین متون سخنرانی و اظهارات روحانی قوت گرفت. در جریان دیدار اصلاحطلبان با حسن روحانی در مهرماه گذشته عبدالله رمضانزاده، سخنگوی دولت اصلاحات درخصوص این مورد اعتراض و قوچانی و سازندگی را به داشتن رانت اطلاعاتی متهم کرد. ماجرا هم از این قرار بود که پس از دیدار رئیسجمهور با فعالان سیاسی اصلاحطلب روزنامه سازندگی به سردبیری محمد قوچانی جزئیاتی از جمله اسامی افرادی که به جلسه نرفتند، متن صحبت اصلاحطلبان حاضر در جلسه، حاشیههای جلسه از جمله شوخی رئیسجمهور با حسین مرعشی و. . را منتشر کرد که موجب واکنش شدید عبدالله رمضانزاده سخنگوی دولت اصلاحات و چهره نزدیک به حزب اتحاد ملت شد. رمضانزاده در توئیتی نوشت: «رانتخواری فقط در پول و منافع اقتصادی قبیح نیست. رانت خبری هم سوءاستفاده محسوب میشود. انتشار انحصاری گزارش دیدار تعدادی از اصلاحطلبان با رئیسجمهور توسط یکی از حاضران در جلسه که اتفاقا مسئولیتی خبری در دفتر رئیسجمهور دارد، در روزنامه سازندگی مصداق بارز رانت است.» اینها البته تنها بخشی از نقش کارگزاران در دولت حسن روحانی است و باید گفت همکاری و نزدیکی روحانی با کارگزارانیها نه به سال 96 یا 92 که به دهه 70 برمیگردد.
در این میان البته نباید این را هم فراموش کرد که تا پیش از کنگره روز پنجشنبه یک سالی بود که رابطه روحانی-کارگزاران به علت افزایش نقش اعتدال و توسعهایها در دولت شکرآب شده بود. در این مدت کارگزارانیها که هم خود را از قدرت فاصله افتاده میدیدند و هم نمیخواستند ناکارآمدیهای روحانی به پای آنها نوشته شود، انتقادات کمرنگی را از دولت بیان میکردند که ظاهرا کنگره اخیر نقطهعطف این ماجرا بوده و فرمان انتقاد ملایم به جدا کردن مسیر و ضدیت با دولت تغییر کرده است.