
به گزارش خبرآنلاین، کمبود فرصت برای نیروی کار ماهر در هند که صاحب یکی از بزرگترین جمعیتهای در سن کار است، همراه با اتکای فزاینده هند به حوالههای خارجی برای تامین مالی دولت، هند را به سمت هموار کردن مسیر اعزام نیروی کار به خارج از کشور سوق میدهد.
جایانت کریشنا، عضو ارشد و رئیس بخش هند و اقتصاد نوظهور آسیا در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، به شبکه سیانبیسی گفت: برخلاف چین که به یک نیروگاه تولیدی تبدیل شده است که در مقیاس بزرگ شغل ایجاد میکند، هند نتوانسته است به طور کامل به چالش بزرگ نرخ بیکاری حدود ۵ تا ۶ درصد خود رسیدگی کند.
ایسنا نوشت: کریشنا گفت: «اگر افراد کمکار را هم اضافه کنیم، این نرخ به طرز نگرانکنندهای افزایش مییابد.» او افزود: «هند با قرار دادن کارگران ماهر و نیمهماهر در بازارهای خارج از کشور، آرزوهای جمعیت در سن کار رو به رشد خود را مدیریت میکند.»
کارشناسان میگویند دولت هند به طور فزایندهای به پولی که توسط کارگران خارجی به خانه فرستاده میشود، وابسته شده است و بیشترین میزان حواله را در سطح جهان، معادل تقریبا ۳ درصد از تولید ناخالص دست که به اخراج دانشمندان چینی از آمریکا منجر شد.
چین اصطلاح «هایگویی» به معنای «بازگشت از آن سوی دریا» را برای این پدیده دارد. به گفته اندیشکده موسسه بویم، هایگویی بخشهای نیمهرسانا، بیوتکنولوژی و هوش مصنوعی را تقویت کرده است و افزود که پکن همچنین ظرفیتهای داخلی را برای جذب این استعدادهای بسیار ماهر ایجاد کرده است.
رفیق دوسانی، اقتصاددان ارشد کمکی در شرکت راند گفت: متخصصانی با مهارتهای قابل حمل برای کمک به پیشرفت فناوری چین بسیار ارزشمند بودهاند. او افزود: در حالی که پکن هم انگیزههایی برای بازگشت و هم زیرساختها ارائه میدهد، هند فاقد توانایی لازم برای توسعه فناوریهای پیشرفته مانند هوش مصنوعی است.
هند حدود نیم درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف تحقیق و توسعه میکند که کمتر از میانگین جهانی ۱.۷ درصد و به طور قابل توجهی کمتر از بیش از ۳.۵ درصد هزینه شده توسط ایالات متحده است.
بر اساس گزارش شبکه سیانبیسی، پرامیت چادوری، رئیس بخش آسیای جنوبی گروه اوراسیا گفت که در غیاب فرصتهای مشابه در هند، دولت مودی «فرار مغزها» را نگرانی اصلی نمیداند، بلکه آنها تصمیم گرفتهاند که آن را ترویج دهند.
۴۷۴۷
