
روایتی تازه از شمایلگونی؛
وقتی ظاهرِ کلمه، معنایش را فریاد میزند!
پژوهشهای جدید نشان میدهد که وقتی کلمات به لحاظ بصری شبیه به معنای خود هستند، مغز آنها را با سرعت و دقت بیشتری پردازش میکند.
سرویس بینالملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- الهه شمس: به کلماتی فکر کنید که ظاهرشان گویای معنایشان است. برای نمونه، کلمه bed (تختخواب) را در نظر بگیرید؛ خطوط عمودی در دو طرف کلمه، یادآور پایههای تخت هستند. یا واژه Loop (حلقه) که حروفش خود تداعیکننده شکلِ یک حلقه است. برخی واژهها نیز به شکلی ظریفتر عمل میکنند؛ مثلاً در کلمه blizzard (کولاک)، حروف زیگزاگیِ آن به نوعی بازتابدهنده آشوب و هرجومرج است.
در زبانشناسی به این پدیده «شمایلگونی» (iconicity) میگویند. اگرچه مطالعات پیشین عمدتاً بر جنبههای آوایی این موضوع متمرکز بود مانند کلمه meow (میو) که شبیه به صدای گربه است، اما مطالعه اخیر برای نخستینبار شمایلگونی را در ظاهر بصری کلمات انگلیسی بررسی کرده است. نتایج نشان میدهد که شباهت فیزیکی حروف با معنای کلمه، سرعت و دقت پردازش مغز را افزایش میدهد.
