هوشنگ جاوید، پژوهشگران موسیقی نواحی و آیینی ایران معتقد است ماندگاری موسیقی فیلم «محمد رسولالله» ساخته مصطفی عقاد، بیش از آنکه حاصل یک آهنگسازی صرف باشد، نتیجه درک عمیق موریس ژار از جغرافیا، فضای زیستی و معنویت جهان فیلم است. او میگوید ژار با الهام از صدای اذانی که از دوردست در دل بیابان شنیده بود، به بنیان موسیقی فیلم رسید و اثری خلق کرد که سالها پس از تماشا نیز در ذهن مخاطب باقی میماند.این گزارش با نگاهی تطبیقی، به بررسی موسیقی دو فیلم «محمد رسولالله» ساخته مصطفی عقاد و «محمد رسولالله(ص)» ساخته مجید مجیدی میپردازد و نقش موسیقی در شکلدهی به جهان آثار تاریخی و مذهبی را واکاوی میکند.
ناصر ارباب/صبا، موسیقی در فیلمهای تاریخی و مذهبی تنها عنصری برای همراهی تصویر نیست و میتواند در فضاسازی، پیشبرد روایت، شکلدهی به احساس مخاطب و حتی انتقال لایههای معنایی اثر نقش داشته باشد. «محمد رسولالله» ساخته مصطفی عقاد با موسیقی موریس ژار یکی از نمونههایی است که موسیقی آن، حتی جدا از فیلم، در حافظه مخاطبان باقی مانده است؛ در مقابل، «محمد رسولالله(ص)» ساخته مجید مجیدی با موسیقی ای.آر. رحمان، تجربهای متفاوت را رقم زده است. به همین بهانه با هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی نواحی و آیینی، درباره تفاوت این دو تجربه، کارکرد موسیقی در فیلم مذهبی و دلایل ماندگاری موسیقی اثر عقاد گفتوگو کردیم.