شهید «ابراهیم هادی» هم معلم بود و هم ورزشکار؛ او معلمی بود که میگفت باید نسلی را تربیت کنیم تا مملکت اسلامی را بسازد. دوستانش میگفتند در ورزش از مرام و مردانگیاش مثل پوریای ولی بود.
جوان آنلاین: اول اردیبهشت ماه روز ورزشکار است و در این روز یاد میکنیم از شهید جاویدالاثر «ابراهیم هادی»؛ شهید ورزشکاری که دنبال نام و شهرت نبود وقتی هم که در میدان جنگ بود، خودش هم میخواست بعد از شهادتش گمنام بماند.
به گزارش فارس، ایرج گرائی یکی از دوستان شهید قهرمان «ابراهیم هادی» در کتاب از «سلام بر ابراهیم» خاطرهای از مرام و مردانگی این شهید را روایت میکند.
مسابقات قهرمانی باشگاهها در سال ۱۳۵۵ بود. مقام اول مسابقات هم جایزه نقدی میگرفت، منتخب کشوری میشد. ابراهیم در اوج آمادگی بود. مربیان میگفتند: امسال در ۷۴ کیلو کسی حریف ابراهیم نیست. مسابقات شروع شد. ابراهیم همه را یکییکی از پیشرو بر میداشت. با چهار کشتی که برگزار کرد به نیمهنهایی رسید.
حریف پایانی او آقای «محمود. ک» بود؛ او همان سال قهرمان مسابقات ارتشهای جهان شده بود.