سما بابایی | این روزها فیلم «چرا گریه نمیکنی» ساختهی علیرضا معتمدی روی پرده است. موضوعِ فیلم دربارهی مردی با نام «علی شهناز» است که خود معتمدی نقشِ آن را بازی میکند. علی در سوگِ برادر خویش است و این سوگ چنان آواری بر سرش شده که تمام جوانبِ زندگیاش را تحت تاثیر قرار داده است. در سینمای ایران فیلمهای بسیاری دربارهی سوگ ساخته شده است و قهرمانانِ آن در حالِ دست وپنجه نرم کردن با فقدان هستند. به بهانهی فیلم «چرا گریه نمیکنی» دربارهی فیلمهایی نوشتهایم که محور درام بر پایه سوگ یکی از نزدیکان قهرمان قصه بنا شده است.
به گزارش فیلمنیوز، چه مأمنی بهتر از هنر و سینما برای نمایشِ دردی که از دل یک سوگ و فقدانی که هر لحظه خود را مهیبتر و ملموستر نشان میدهد؟ گفته میشود سینما رسانهای است که بسیار عمیقتر از آنچه تصور میشود، افراد را درگیر گفتوگوی مجازی با خود و ناهشیار فرهنگیشان میکند؛ شاید بر اساسِ این دیدگاه، آمادهسازی روانشناختی فرد در رویارویی با سوگهای ناگزیر توسط یک سینمایی، ترومای افراد را به تحول تبدیل کند و کسی را اندکی