آنچه پیش رویتان قرار دارد، واگویههای شهروندی است که با اتفاقی تعجبآور و حتی متاسف کننده دست به گریبان شده و در تلاش است سد راه تکرار آن برای دیگران شود؛ مشکلی که بیشک تا کنون بسیاری با آن دست به گریبان شدهاند و اگر مسئولان در مسیر اصلاح آن گام برندارند، بسیاری دیگر در آینده قربانی آن خواهند شد و چه بسا یکی از شاخههای مهم بیمه از چشم مردم بیافتد و آسیب جدی ببیند!
“آقا مژدگانی بده، ماشینت پیدا شده”
۸ ماه بود که منتظر شنیدن این خبر بودم. یعنی روزی که از بیمارستان بهمن پس از جراحی سنگین همسرم خارج شدیم تا چهارشنبه ۳ دی ماه. نکته جالب توجه این که خبر را در روزی به من دادند که ۲ روز قبلش چک خسارت به مبلغ ۶۸ میلیون را از بیمه ایران دریافت کرده بودم. چکی که بعد با پرس و جو و طبق مستندات پلیس آگاهی پی بردم خودروام چند ساعت پیش از صدور آن پیدا شده بوده است.
این شروع ماجرایی بود که در نتیجه پیگیری آن پی بردم که چگونه تفسیر دلبهخواه و یک طرفه بیمهگر از یک نبصره موجب وارد آمدن زیان جدی به ما و امثال ما میشود و محلِ تحصیل سود جدی ناجوانمردانه برای بیمهگر. چگونه؟ ادامه ماجرا را بخوانید تا دستتان بیاید:
یک هفته قبل از سرقت، بیمه بدنه ماشینم را تمدید کرده بودم. قیمت روز خودرو در آن مقطع چیزی حدود ۸۰ میلیون تومان بود که محض احتیاط و به سفارش نمایندگی این مبلغ را ۸۵ میلیون درج کردیم. پس از سرقت، به سراغ تشکیل پرونده رفتم و طبق اعلام بیمهگر، متوجه شدم که برای دریافت خسارت بایستی ۳ ماه از تاریخ سرقت گذشته باشد.
وقتی ماجرا دردناکتر میشود که بدانیم بیمهگر این قانون را تفسیر دلبهخواه و یکسویه کرده و بر مبنای آن تفسیر عمل میکند؛ اینگونه که مجاز است خودرو را به هر قیمت بفروشد و تنها به مقدار فرانشیزی که از بیمه نامه مشتری کم کرده بود، به وی عودت دهد. یعنی خودروی من را به قیمت روز به دو برابر قیمت ثبت شده در بیمه بفروشد و تنها مابه التفاوت مبلغ ثبت شده و مبلغی که به من دادهاند را پرداخت کند! یعنی باقی ۸۵ میلیون تومانی که در بیمه نوشته بود و تنها ۶۷ تومانش را پرداخت کرده بودند، بپردازد: چیزی حدود ۱۷ میلیون.
منبع: تابناک
برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید
